هنوزم که هنوزه... ( بالاخره منم به چالش هفته آلوده شدم)

خب با خوندن عنوان چالش و پستای بقیه به شدت وسوسه شدم بشینم بنویسمش، هی در سنگر منطق و شعور مقاومت کردم، ولی هعی...

• هنوزم که هنوزه موقع حرف زدن با آدمای جدید از استرس دستام میلرزه
• هنوزم که هنوزه میترسم بالاخره یه روز اعتیادم به ویرگول زندگیمو به باد بده
• هنوزم که هنوزه منتظرم که انگیزه لازم برای ریاضی خوندنو پیدا کنم
• هنوزم که هنوزه نمیتونم اتاقمو مرتب نگه دارم
• هنوزم که هنوزه یه آدم شلخته و وقت نشناس موندم
• هنوزم که هنوزه عاشق کساییم که از من بدشون میاد.( دوستان استراتژی «حاضر نیستم عضو کلوپی بشم که حاضره منو به عضویت خودش قبول کنه» رو مرور کنید)

• هنوزم که هنوزه نمیتونم برای پرسش کلاسی درس بخونم
• هنوزم که هنوزه کوه کندنو به درس خوندن ترجیح میدم
• هنوزم که هنوزه فلسفه بافی ذهنم تمام علایقمو نابود میکنه

.

.

.

• و هنوزم که هنوزه لحظه نوشتم یهو همه ایده هام میپره... :|||

**من حقیقتا شرمنده وقت و چشماتونم، نمیدونم چرا انتشارش دادم.