چالش ترکانی؛ هنوزم که هنوزه....

هنوزم که هنوزه، مامانم بهم میگه:« صاف بشین... قوز نکن.»
هنوزم که هنوزه معتقدم چایی یه سر و گردن از قهوه بالاتره.
هنوزم که هنوزه کتاب «نگهبان باغ» رو تموم نکردم. ( با اینکه سه بار از اول شروع کردم به خوندنش :/)
هنوزم که هنوزه نفهمیدم لپ تاپ مال منه یا خواهرم.
هنوزم که هنوزه مدل موهام چتریه.
هنوزم که هنوزه از جغرافیا بدم میاد.
هنوزم که هنوزه انیمیشن ابری با احتمال بارش کوفته قلقلی رو می بینم.

هنوزم که هنوزه نتونستم با اینکه یه ساله که فریلنسرم ولی فقط 146 تومن و 800 گیرم اومده.
هنوزم که هنوزه با برادرزاده م هر چی رو پیدا می کنیم با میکروسکوپش بررسی می کنیم؛ حتی اگر یه پفک له شده باشه.
هنوزم که هنوزه نمی تونم تلفنی با استاد هام حرف بزنم.
هنوزم که هنوزه پدری رو که خودش بهم شطرنج یاد داد رو کیش و مات می کنم.
هنوزم که هنوزه اسم ها بهتر از چهره ها یادم می مونه.
هنوزم که هنوزه تست mbti می دم و باز هم نتیجه اش INTP میشه.
هنوزم که هنوزم مفتخرم که هیچ وقت تو عصر کیلیپس، ازش استفاده نکردم.
هنوزم که هنوزه معتقدم هزینه کردن برای کِرِم و آبرسان بهتره تا هزینه کردن برای کرم پودر.
هنوزم که هنوزه منتظرم یه عظر با رایحه ی پیتزا بسازن.

هنوزم که هنوزه نفهمیدم که چرا تو دانشگاه تربیت بدنی داریم.
هنوزم که هنوزه فکر می کنم هر کس که ازم میپرسه خوبی؟ می خواد که احساس واقعی من رو بدونه.
هنوزم که هنوزه روی هات چاکلت فلفل قرمز می ریزم.
هنوزم که هنوزه می خوام برم سرزمین عجایبی که آلیس رفت.
هنوزم که هنوزه همه جا باید «پول بدی تا پلو بخوری.»
هنوزم که هنوزه می نویسم، می نویسم و می نویسم.