گاهی فکر میکنم بزرگترین نقطهٔ شروع نویسندگی، نه ایدههاست و نه الهام.
بزرگترین آغاز، یک تصمیم است؛ اینکه به خودت بگویی:
«من نویسندهام.»
در قسمت دوم پادکست «موتور قلم»، دقیقاً از همین حرف میزند.
از اینکه فرق زیادی هست بین کسی که میگوید گاهی مینویسم و کسی که میگوید من نویسندهام.
همانقدر که فرق دارد بین کسی که میگوید بعضی وقتها ورزش میکنم و کسی که میگوید من یک ورزشکارم.
دومی حتی وقتی بیحوصله است، باز ورزش میکند.
چون هویت، رفتار میسازد.
نویسندگی هم همینطور است.
قرار نیست همیشه الهامی بیاید، یا انگیزه ای باشد اول باید عمل کرد زیرا هردوی آنها بعد کارمان به دست می آیند.
استیون کینگ هم حرفی دارد که با این پادکست کاملاً هماهنگ است:
«اگر هر روز ننویسم، شخصیتها از ذهنم میگریزند…
ایده سرد میشود…
تسلطم بر داستان کم میشود.»
کینگ آن لحظهای را که نوشتن تبدیل به یک کار گاهبهگاه میشود «بوسهٔ مرگ» مینامد.
حتی در یکی از صحبت های ویتو پارسا شنیدیم که گفت:
(تو هنگامی باعث ایجاد عادت بد میشی که، یه عادت خوب رو همینجور روز به روز
و پشت سر هم کنار بزاری و دیگه انجامش ندی.)
پس ما باید قبل از هر چیز، نوشتن را یک هویت بدانیم، نه یک کار تفننی.
سه نکتهٔ کلیدی برای ویرایش متن، که به درد تازهکارها میخورد:
«شفافیت» به جای «پیچیدگی»:
بهترین نوشتهها، آنهایی هستند که پیامشان را واضح میرسانند. وقتی داری متنی را مینویسی، از خودت بپرس: «آیا خواننده من دقیقاً متوجه منظورم میشود؟» گاهی جملات طولانی یا کلمات نامأنوس، جلوی شفافیت را میگیرند. سعی کن جملاتت را کوتاه کنی و کلماتی را انتخاب کنی که مردم عادی هم راحت بفهمند. این، قدرت متن تو را چند برابر میکند.
«نشان بده، نگو» (Show, Don’t Tell):
این یک قانون طلایی در نویسندگی است. به جای اینکه بگویی «او خیلی عصبانی بود»، سعی کن با توصیف حرکاتش نشان بدهی که عصبانی است: «صورتش قرمز شد، مشتهایش را گره کرد و دندانهایش را به هم فشرد.» این کار باعث میشود خواننده با شخصیتها و اتفاقات داستانت همذاتپنداری کند و حس واقعیتری از متن بگیرد.
«لحن»؛ صدای تو در متن:
لحن، شخصیت و احساسی است که در نوشتههایت منتقل میکنی. آیا میخواهی صمیمی باشی؟ جدی؟ طنزآلود؟ وقتی متنی را مینویسی، برای خودت بلند بخوان. ببین آیا صدایی که میشنوی، همان صدایی است که میخواستی منتقل کنی؟ آیا لحن یکدست است یا بین آن تغییرات ناگهانی وجود دارد؟ این کار به تو کمک میکند تا نوشتهات منسجمتر و دلنشینتر شود.
