یک قدم"بر حسب کیلومتر "

دوری ها انسان هارا از یکدیگر جدا می کند ، برای یک زمان معین ، شاید موقتی ، شاید دائمی ، شاید هم تا به جهان موازی.

اما فاصله و دوری ها تنها چیز هایی نیستند که انسان هارا از یکدیگر جدا می سازند ...!

انسان ها میتوانند با کیلومتر ها فاصله هم عاشق یکدیگر بمانند ، با فرسنگ ها فاصله ... اما تنها در حالتی که انسان ها خود بخواهند که بمانند ، حتی با در نظر گرفتن فاصله ها ، دوری ها ، شکست ها و انسان های دیگر.

اگر بخواهم رو راست باشم ، هیچ فاصله ای بین من و تو وجود ندارد . فاصله ی من و تو فاصله بین احساس و منطق است .

فاصله ای که سرشار از منطقی سرد و خشک است . از جانب من که نه ، از جانب تو .!

گاهی اوقات دوری ها انسان را وادار به گذشت از غرورشان میکند نه تنها گذشت از غرور ، بلکه گذشت از خود ، گذشت از زندگی ، گذشت از منطق و واقعیت .

این فاصله من دیگری از من ساخت ، منی که تنها به فکر او باشد ، منی که بتواند بخاطر او از غرورش ، خودش ، جانش و زندگی اش بگذرد.

مغرورترین انسان ها هم در زندگی بخاطر یک نفر از همه چیز خود میگذرند ، این انسان ها تنها یک بار عاشق میشوند اما عاشق انسانی اشتباه ...

دلم برایت تنگ شده است ، این بار فاصله ها و دوری ها هم نمیتوانند مانع احساساتم به تو شوند ... یک بار دیگر به خودم فرصت میدهم ، برای عاشق شدن دوباره به تو ، عاشق تر شدن به تو ... یک بار دیگر به خودم اجازه ی گذشت از غرورم را میدهم ، حتی به بهای نابودی .

دلم برایت تنگ شده است و نه تنها برای تو ، دلم برای خودم هم تنگ شده است.