مائده گلشنی·۴ ماه پیشآنجا که نامت گم میشود.ما از تاریکی نمیهراسیم؛ نه از خلوت اتاقی خاموش و نه از تنهایی ممتد.وحشت واقعی آنجاست که روزی ناممان از حافظهها فروبریزَد،آنگاه که پژواک…
مائده گلشنی·۵ ماه پیش«جایی برای فرو پاشیدن»"این پست، یک نوشته نیست؛ خاکستریست که از یک سوختن بی صدا مانده."
