در خیابان ها قدم می زدم ،
در کنار مردمی که پر شور تر و بیشتر از همیشه آمده بودند
۲۲ بهمن امسال برای من، حال و هوایی دیگر داشت…
گویی زمستان و سرمایش تاب مقاومت در برابر گرمای دلهای مردم را نداشت.
در خیابانها، شور و شعف موج میزد؛
دلها به اندازهی خورشید، گرم و روشن بود و طنین امید را در هر نگاه می شد دید...
به پرچم ایران در دست های کودکان،
که میان باد می رقصید،
نگاه می کردم..
آن ها دست های نسل بعدند ، دست هایی که ایران را می سازند.
تمام این مردم قطره هایی بودند که در کنار هم دریا شده بودند،
پیر ، جوان ، کودک ، زن ، مرد
همه مدل آدمی را می شد دید
و چقدر کنار هم زیباتریم:)
خیلی هارا دیدم که
وضو گرفتند ، نیت کردند
قدم هایشان را تقدیم خدا و امام زمان کردند
به یاد شهیدان ،
به یاد تمام آن هایی که رفتند تا ما بمانیم..
خیابان ها میزبان انسان هایی عاشق شده بود
که این را در دل داشتند:
ای انسان چون شهادت سر آغاز زندگی است
مرگ سرخ رمز آزادی و راه زندگی است...
مشت ها گره کرده بالا می آمد
مشت هایی که کنار هم نور می شدند
و تاریکی را به عقب می راندند...
و قدم هایی که محکم تر از همیشه برداشته می شدند
قدم هایی که نشات گرفته از اراده ای آهنین بودند
از امید ، از استقامت ...
شبیه همان سپید مویی که
با عصای خود آمده بود
و دردهایش نتوانسته بودند جلوی اراده اش بایستند...
خیلی ها هم اما دوربین به دست در میان جمعیت می گشتند،
به دنبال ثبت لحظه ها و روایت ها،
روایت مردمی که خم شدند اما نشکستند
روایت مردمی که همیشه در صحنه حاضرند
روایت مردمی که در مقابل تبار اپستینیان ایستاده اند
نمی خواستم چیزی بنویسم اما
شنیدم کسی گفت:
بعدا خداوند خواهد پرسید
از قلمی که می توانست روایت کند و نکرد،
از آن شاعر که شعری نسرود،
و من آن لحظه متوجه شدم حتی جواب وجدان خودم را هم نمی توانم بدهم..
چه برسد بخواهم در مقابل خدای بزرگ پاسخگو باشم
نگذاریم روایت ها مصادره شوند ،
و این جمعیت دیده نشود...
شاید این مناسبت برایمان کمی رنگ عادت گرفته بود،
اما اتفاقاتی مارا به خودمان برگرداند
اتفاقاتی که نباید فراموش شوند
آن ها راه را دوباره نشانمان دادند...
به همین سبب بعضی ها برای اولین بار آمده بودند
برای آرمان هایی مهم و بزرگ...
و عجب انسان های شریفی اند مردم ایران
و خطاب به مسئولین عزیز :
لطفا هوای مردم دوست داشتنی ایران را داشته باشید
برایشان قدمی بردارید و
مطمئن باشید خداوند چندین برابرش را برایتان جبران خواهد کرد:)
پشت ایران به مردمانش گرم است ،
به همان هایی که در دامنش قد کشیده اند:)
اتحاد مردم ، مولفه اصلی قدرت یک کشور است.
روایت تصویری این دوستمان را هم ببینید
https://virgool.io/@murmolak/%DB%B2%DB%B2-%D8%A8%D9%87%D9%85%D9%86-ezin8qjfxgui
