آه ستارگان بر مرکب آسمانِ آبی دلنشینانه غروب کرده اند.
من چه میخواهم از روز های روشن!
مرا چه به خورشیدی که فقط یکیست در آسمان غم.
تا پاسی از طلوع پر افتخار چشمک های آسمانی،
با پرستو ها همراه میشوم
درخشندگان همدم من نمیدانند من چه نقابی بر چهره دارم.