مدتها تبلیغ شبکه های اهدای عضو را می کردم
مدتها به نظرم بعد از مرگ مغزی فرد، شجاعت اطرافیانش در اهدای اعضای او ستودنی بود
اما حالا به معنی واقعی کلمه تشکیک کرده ام
در چه؟
در مرگ مغزی
در اصالت مغز به عنوان فرمانروای بدن
در اینکه جایگاه عقل آدمی در مغز اوست
در حالی که آنچه می بینم با بحث بالا مغایر است
اگر واقعا اطلاعات مکفی داشتن(آگاهی) منتج به تعقل می شود
این حجم از خیانت و فساد در عالم قابل درک نیست
چرا که مثلا من میدانم نباید کاری که اشتباه است را انجام بدهم به خودم یا اطرافیانم آسیب میرساند
اما آن کار را انجام میدهم هر چند پشیمان شوم
پس طبعا فرمانروای بدن مغز نیست
امیر بدن کجاست؟
تازگی برخورده ام به عبارت ذیل
"اَنَّ مَنْزِلَهَ الْقَلْبِ مِنَ الْجَسَدِ بِمَنْزِلَهِ الْاِمَامِ مِنَ النَّاسِ الْوَاجِبِ الطَّاعَهِ عَلَیْهِمْ"
یا
"أَفَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَتَكُونَ لَهُمْ قُلُوبٌ يَعْقِلُونَ بِهَا أَوْ آذَانٌ يَسْمَعُونَ بِهَا ۖ فَإِنَّهَا لَا تَعْمَى الْأَبْصَارُ وَلَٰكِنْ تَعْمَى الْقُلُوبُ الَّتِي فِي الصُّدُورِ"حج46
یا
وقتی امارت بدن با قلب است
یعنی تا قلب از کار نیفتاده آدمی زنده است
پس مرگ مغزی به چه معناست
آدمی را که قلبش میزند (یعنی زنده است را چرا و چگونه مرده فرض می کنند؟
