ایرانیان مردمانی معکوس گرا

آیینه ای که حقیقت را وارونه می تاباند

روزی روزگاری جماعتی از ما بیرق دین بر دوش کشیدند

به خیابان ریختند

شعله ی انقلاب افروختند

با این خیال که جامعه ای پاک تر بسازند

خواستند فحشا نماند

حیا بجوشد

عفت بر سینه ی شهر سنجاق شود

جامعه ای دور از شهر نو ها و کاباره ها و لات ها

اما گذر زمان چیزی را تغییر داد

شد آنچه نباید می شد

امروز

همان نسل

یا نسل برآمده از آن آتش مقدس . گویی ک در خاکسترش نفس می کشند

از خشته حجاب . دیوار طغیان ساختند

و امروز شاهد هستیم ک

از واژه ی ایمان قهقهه ی طرد و تحقیر شنیده می شود

نه اینکه مردمان بد شده اند

بلکه آنچه آمد نقابی بود بر دروغ

و هیچ چیز چون دروغ آدمی را از حقیقت متنفر نمی کند

مردانی با ظواهر ساده و متدین آمدند و اکثریت بردند و چاپیدند

ولی اما

دشمن

آری دشمن

بی وقفه آتش می ریزد

با دوربین های باکیفیت و استودیو های میلیون دلاری

لبخند های فریبنده

سریال های گران اما پخشی رایگان

و الگوریتم هایی که تو را دقیق تر از مادرت می شناسند

آن سو تر اتاق فکر های لندن

میز های استراتژی در پنتاگون

بودجه های چند ده میلیون دلاری برای نبرد با پیکر بی جان اعتقادات مردمان این آب و خاک تصویب میکنند تا اعتقادات این مردمان را ویران کنند

و اگر روزی همه‌ ی باور ها فرو بریزند چه چیزی باقی می‌ ماند که ما را انسان نگه دارد ؟

و این سو

نهادهایی که تازه چند صباحی است خواب را از پلک خویش پاک کرده اند

آن هم نه برای حمله

که برای دفاعی بی برنامه

دفاعی مضحک ک بیشتر بوی نوش داروی سهراب را میدهد

نسلی ک نامش نسل طلایی بود

امروز قریب به تعداد بالایی از آنها به تباهی و پوچی رسیده اند

در باتلاقی ک توسط جنگ روانی و سایبری علیه ملت ما سالها است شروع شده بی دفاع بودند

این به علت فشل بودن و بی خاصیت بودن نظام در نبرد با این دشمنان است

و در میانه ی این کارزاره بی صدا

جوان ایرانی

نه آن کسی است که باید باشد

که آن کسی است که در آیینه ی تحریف . بازنمایی شده

ماهواره ها و رسانه های روانی

لجنزار های متعفن باتلاق واری هستند ک به محض پای گذاشتن در آنان تو را تا مرکز کثافت عالم میکشانند

دانه سمی این باور های کج را سال هاست در زمین ذهن مردمان ما کاشته اند

و اکنون برداشت میکنند

چند شبکه ماهواره و رسانه های روانی

مادری را از پای سجاده نماز بلند کردند

در خیابان ها آوردند . به دستش ماتیک جیغ دادند و لباس تنگ بر تنش کردند

مرد را خوار و بی غیرت و بی مایه کردند

و فرزندان را هار و ایراد گیر کردند

به بهانه آزادی و گرفتن حق خود

در آخر ...

خانواده ای از هم پاشیده

معنویت ته کشیده

تفکراتی پوچ و والدینی کودن سبب زایش

جوانی شدند که در کافه ها دنبال رستگاری می گردد

با لاته ی وانیلی و با لبخند دختری آش لاش مست میشود

در پس این هزارتو

مردانی بودند که باید دروازه را می بستند

اما کلید را تقدیم کردند

چه به هوای توسعه

چه به طمع رأی

چه به بهای دلار های کثیف

نامشان را بگذار خاتمی

رفسنجانی و رضا شصت تیر

یا هر ماسکی که تاریخ بر چهره شان زده

آنان خائن بودند

نه صرفا به دین

که به مردم

و مردمان

هنوز خوابند

هنوز به دنبال مقصر این هستند ک چه شخصی خوابشان کرده

بی آنکه فهمیده باشند ک دشمن از پنجره های ما وارد نشد

بلکه از تلویزیونی که خود نصبش کردیم

از تلفنی همراهی که هر شب با دست خود به مغز می چسبانیم

از فکری که دیگر مال ما نیست

فقط در ما اجرا می شود

برده داری فقط آن نبود ک با شلاق از آفریقا انسان را به بردگی بکشند

همین ک با یک پست در رسانه انسان ها تکان میخورند و جهت میگیرند یعنی برده اند

گاو هایی ک چاق چله شدند و باب دندان گرگ

نه مایه ای برای فرار دارند و نه جانی برای برای مبارزه فقط با ما ما کردن بیشتر توجه درندگان را جلب میکنند

و ملت گاهی چنان با قدرت با دشمن همدلی می‌کنند

که فراموش می‌ کنند دشمن فقط آن‌ سوی مرز نیست.

گاهی دشمن توی آینه است

گاهی دشمن همان دستی‌ ست که گوشی را هر شب مقابل صورت قرار میدهد...

و شاید نجات ما از خاموش کردن یک صفحه شروع شود...

نه از آتش زدن یک حکومت

«(دشنه کش )»