قول دادی مردانه نروی، زنانه من به پایت ماندم
رفتی و دل را بردی از دست، در یادِ تو، اینگونه ماندم.
نه پایِ رفتن بود از من، نه تابِ ماندن داشتی
با عهدِ بشکسته، رقیبِ عشقِ دیرین داشتی.
هزاران غم به دل دارم، هزاران ناله سر دادم
تو نیستی و من ماندم، به یادِ تو، دل دادم.
چه گویم از وفایت، که جز جفا نیاراستی؟
به قولِ مردانه ات، چرا چنین نپرداختی؟
رفتنِ تو، خنجر بود، بر قلبِ من، ای بی وفا!
شکستی عهدِ ما را، چه حاصل از این بی اعتنا؟
مرا رها کردی و رفتی، نه مردانه، نه با دلیل
ماندم در این ماتم سرا، اسیرِ غم، ای یارِ جمیل!
_گِلاریس
