یکی از باورهای رایج اما نادرست این است که برای شروع هر کاری باید اول اعتمادبهنفس کافی داشت. بسیاری از افراد منتظر میمانند تا احساس آمادگی، شجاعت یا اطمینان کامل به سراغشان بیاید، اما این انتظار اغلب به تعویق و سکون منجر میشود. واقعیت این است که اعتمادبهنفس، نتیجه حرکت است، نه شرط آن.
باور اشتباه درباره اعتمادبهنفس
اغلب ما فکر میکنیم افراد موفق، قبل از شروع مسیرشان، اعتمادبهنفس بالایی داشتهاند. در حالیکه بیشتر آنها با تردید، ترس و ناآگاهی قدم اول را برداشتهاند. از نگاه مهری فاطمی، اعتمادبهنفس یک احساس ثابت نیست، بلکه تجربهای است که در طول عمل و مواجهه با واقعیت شکل میگیرد.
چرا قبل از شروع، اعتمادبهنفس نداریم؟
نداشتن اعتمادبهنفس قبل از شروع کاملاً طبیعی است. ذهن انسان در مواجهه با ناشناختهها، تمایل به احتیاط و بزرگنمایی خطر دارد. ترس از اشتباه، قضاوت دیگران یا شکست، باعث میشود فرد تصور کند «هنوز آماده نیست». مهری فاطمی تأکید میکند که این احساس نشانه ضعف نیست، بلکه بخشی از فرآیند رشد است.
نقش اقدام در شکلگیری اعتمادبهنفس
اعتمادبهنفس زمانی ساخته میشود که فرد وارد عمل میشود، حتی اگر ناقص و با تردید. هر قدم کوچک، تجربهای جدید ایجاد میکند و ذهن بهتدریج شواهدی از توانمندی جمعآوری میکند. این شواهد، پایه واقعی اعتمادبهنفس هستند، نه تصور ذهنی یا انگیزه لحظهای.
اعتمادبهنفس در حین حرکت
زمانی که فرد در مسیر حرکت میکند، با چالشها، اصلاحها و یادگیریها روبهرو میشود. همین مواجهه فعال باعث میشود احساس «من میتوانم» بهتدریج شکل بگیرد. به باور مهری فاطمی، اعتمادبهنفس واقعی محصول تجربه زیسته است، نه فکر کردن بیشازحد به شروع.
چرا تعویق، اعتمادبهنفس را تضعیف میکند؟
هر بار که فرد شروع را به تعویق میاندازد، پیام ناتوانی به ذهن خود ارسال میکند. این پیام بهمرور اعتمادبهنفس را کاهش میدهد و ترس را تقویت میکند. در مقابل، اقدام—even کوچک—احساس کنترل و توانمندی را افزایش میدهد و چرخهای مثبت ایجاد میکند.
چگونه بدون اعتمادبهنفس شروع کنیم؟
برای شروع، لازم نیست احساس شجاعت کامل داشته باشید. کافی است:
هدف را به قدمهای کوچک تقسیم کنید
بهجای نتیجه، روی فرآیند تمرکز کنید
اجازه دهید اشتباه بخشی از مسیر باشد
پیشرفتهای کوچک را ثبت کنید
از دیدگاه مهری فاطمی، شروع کردن بدون اعتمادبهنفس، شجاعانهتر از منتظر ماندن برای احساس آمادگی است.
رابطه اقدام و عزت نفس
اقدام مداوم، علاوه بر اعتمادبهنفس، عزت نفس را نیز تقویت میکند. فرد با هر قدم، به خود ثابت میکند که ارزش تلاش و تجربه را دارد. این احساس ارزشمندی، پایهای عمیقتر و پایدارتر از اعتمادبهنفس ایجاد میکند.
جمعبندی
اعتمادبهنفس چیزی نیست که قبل از شروع بهطور کامل وجود داشته باشد. این احساس، در مسیر حرکت، تجربه و یادگیری ساخته میشود. منتظر ماندن برای اعتمادبهنفس، اغلب مانع شروع است، نه کمککننده. با برداشتن قدمهای کوچک و پذیرش ناتوانیهای اولیه، میتوان اعتمادبهنفس واقعی و پایدار ساخت. آگاهیها و نگاه آموزشی مهری فاطمی یادآور میشود که حرکت، مادر اعتمادبهنفس است، نه نتیجه آن.
