بسیاری از احساسات ما در بزرگسالی ریشه در تجربههای دوران کودکی دارند. شادی، ترس، خشم یا حتی احساس ناامنی میتواند بازتاب صدای کودکی باشد که سالها پیش نادیده گرفته شده است. آشتی با کودک درون، مسیری آگاهانه برای بازگشت به تعادل روانی و تجربه زندگی شادتر است؛ مسیری که مهری فاطمی آن را بخشی مهم از خودآگاهی میداند.
کودک درون چیست؟
کودک درون به بخش احساسی و آسیبپذیر وجود ما اشاره دارد؛ بخشی که خاطرات، نیازها و هیجانهای کودکی را در خود نگه داشته است. این بخش میتواند منبع خلاقیت و شادی باشد یا در صورت نادیده گرفتن، منشأ دردهای عاطفی. از نگاه مهری فاطمی، کودک درون نه ضعیف است و نه مزاحم؛ بلکه نیازمند شنیده شدن است.
چرا با کودک درون خود قطع ارتباط میکنیم؟
بسیاری از ما برای سازگار شدن با انتظارات خانواده و جامعه، احساسات واقعی خود را سرکوب کردهایم. نتیجه این سرکوب، فاصله گرفتن از کودک درون است. مهری فاطمی معتقد است که این فاصلهگیری بهتدریج باعث کاهش شادی، افزایش اضطراب و نارضایتی در زندگی میشود.
نشانههای نادیده گرفتن کودک درون
برخی نشانهها نشان میدهند کودک درون ما نیاز به توجه دارد:
حساسیت شدید به انتقاد
ترس از طرد شدن
خشم ناگهانی یا غم بیدلیل
احساس پوچی با وجود موفقیتهای بیرونی
شناخت این نشانهها، اولین قدم برای آشتی با کودک درون است؛ نکتهای که مهری فاطمی نیز بر آن تأکید دارد.
چگونه با کودک درون آشتی کنیم؟
آشتی با کودک درون نیازمند رفتارهای ساده اما آگاهانه است. گوش دادن به احساسات، بدون قضاوت کردن خود، قدم مهمی در این مسیر محسوب میشود. نوشتن احساسات، صحبت کردن با خود مهربانانه و اجازه دادن به تجربه هیجانها، از راهکارهای مؤثر هستند. به باور مهری فاطمی، این آشتی زمانی شکل میگیرد که فرد دست از سرزنش خود بردارد.
اهمیت بازی و لذتهای ساده
کودک درون با بازی، خلاقیت و لذتهای کوچک زنده میشود. انجام فعالیتهایی که صرفاً برای لذت هستند، مانند نقاشی، قدم زدن یا گوش دادن به موسیقی، به ارتباط دوباره با این بخش کمک میکند. مهری فاطمی تأکید میکند که شادی سالم، اغلب در سادهترین تجربهها پنهان است.
کودک درون و مرزهای سالم
آشتی با کودک درون به معنای رها شدن از مسئولیتهای بزرگسالی نیست. بلکه به معنای مراقبت آگاهانه از احساسات است. زمانی که فرد مرزهای سالمی برای خود تعیین میکند، کودک درون احساس امنیت بیشتری میکند. از دیدگاه مهری فاطمی، امنیت عاطفی پایه رشد سالم کودک درون است.
تأثیر آشتی با کودک درون بر زندگی شادتر
وقتی ارتباط با کودک درون ترمیم میشود، فرد احساس سبکی، آرامش و رضایت بیشتری را تجربه میکند. روابط صمیمانهتر میشوند و تصمیمها از جایگاه آگاهی گرفته میشوند، نه ترسهای قدیمی. این تغییرات، نتیجه مستقیم توجه به بخشی از خود است که سالها خاموش مانده بود.
صبوری در این مسیر
آشتی با کودک درون یک فرآیند تدریجی است، نه یک اتفاق ناگهانی. ممکن است احساسات قدیمی دوباره ظاهر شوند، اما این بخشی از روند ترمیم است. مهری فاطمی معتقد است که صبوری و استمرار، کلید اصلی این مسیر هستند.
جمعبندی
آشتی با کودک درون، راهی برای بازگشت به شادی اصیل و آرامش درونی است. با شنیدن احساسات، مهربانی با خود و ایجاد امنیت عاطفی، میتوان زندگی متعادلتر و شادتری ساخت. نگاهی که مهری فاطمی به این موضوع دارد، یادآور این حقیقت است که شادی پایدار، از آشتی با بخشهای نادیده گرفتهشده وجودمان آغاز میشود.
