بهترین تکنیک مدیریت زمان ربطی به زمان نداره..

همه‌مون اهمیت زمان رو می دونیم؛ می دونیم اگر از دستش بدیم بدست آوردنش غیر ممکنه. در نتیجه تو دنیای شلوغ امروز، مدیریت زمان چیزیه که باید انجامش بدیم.

روش های مختلف برنامه ریزی ..

تکنیک های مدیریت زمان ..

استراحت های هدفمند ..

حذف حواس‌پرتی ها ..

و کلی چیزای دیگه رو انجام دادم که انصافا هم موثر بودن و بدرد بخور؛ اما بازم وقتی روزم تموم شد وقتی یه دو دوتا چهارتای سر انگشتی میکردم می‌دیدم چقدر از روزمو تلف کردم! چقدر زمان صرف چیزایی کردم که نباید میکردم! سرمایه ای رو از دست دادم که توان برگردوندنشو ندارم. هی به خودم میگفتم امروز می‌تونست خیلی بهتر باشه..

مدت ها همینجوری گذشت؛ هی راه حل های جدید پیدا میکردم و انجامشون می دادم. بعضی هاشون از خلاقیت خودم بودن و بعضی هاشون رو از ویدیو های رشد فردی توی یوتیوب و کتاب های روانشناسی و .. الهام می‌گرفتم. تاثیر این کارا مثبت بود؛ اما انگار داشتم یه استخر برای خونم می‌ساختم در حالی که هنوز خونه ای ندارم!

فهمیدم من انقد ذهنم شلوغه که حتی اگر برنامه ریزی خفن داشته باشم و تموم تکنیک های مدیریت زمان رو از بر باشم، بازم نمیتونم زمانمو مدیریت کنم!

شروع کردم به خلوت کردن ذهنم.. آخه میدونی من بیش از حد زندگیمو پیچیده کرده بودم. بیش از حد عادت ایجاد کرده بودم. کتاب عادت های اتمی رو خونده بودم و هر عادتی که از نظرم با ارزش بود توی زندگیم ایجاد می کردم. انصافا سودی که این عادت ها می‌رسونن به وقتی که از آدم میگیرن می ارزه! مثلا عادت دوش آب گرم قبل خواب و دوش آب سرد بعد خواب رو تصور کن.

این عادت اصولاً ۱۵ دقیقه از تایم شبانه روزت رو میگیره ولی به جاش کیفیت خوابت زیاد میشه، صبح پر انرژی کار رو شروع میکنی و کلی برای سلامتیت مفیده. ارادتم بیشتر می‌کنه و ازت آدم منظم تری می‌سازه. افزایش چربی سوزی و بهتر کردن پوست بماند!

و مسخره س اگر یکی بگه من خیلی سرم شلوغه ۱۵ دقیقه نمیتونم برای این عادت وقت بزارم! چیزی که بین کنکوری ها خیلی رواله اینه که میگن سال کنکور هرچی رو بزار کنار به جز درس.

فکر کن یه فردی علاوه بر درس خوندنش توی زندگیش یه هنر خاصی داره. طبیعتاً این هنر یه مقدار زمانی رو از روزش میگیره. سوالم اینه که این فرد اگه بخواد تایم کاری مفیدش رو افزایش بده، باید این هنر رو دائما یا موقتا بزاره کنار تا وقت بیشتری داشته باشه؟

شمارو نمی‌دونم اما جواب من قبلاً نه بود.

الانم نه هست.

اما این دوتا نه خیلی باهم فرق دارن...

قبلا می‌گفتم نه؛ چون اینا بخشی از زندگی هستن و باید مدیریت شده باقی بمونن و رشد فردی خیلی مهمه و از اینجور دلایل.

اما الان میگم نباید بزاره کنار چون وقتشو میگیره، باید بزاره کنار اگر ذهنشو درگیر می‌کنه.

فرق ظریف و در عین حال مهمی بین این دوتا «نه» هست.

فکر کنم یه مثال از خودم می‌تونه این فرق رو آشکار بکنه:

من چند ساله کیک بوکسینگ کار میکنم و میرم باشگاه با اینکه هیچ وقت اولویت اولم نبوده: اولویت اولم مسیر درس خوندنم (المپیاد و کنکور و ..) بوده و هست.

با اینکه بعضی ها معتقدن باید باشگاه رو می گذاشتم کنار چون وقتمو اشغال می‌کنه، من میگفتم نه من نگهش میدارم چون می‌دونم اگر کمیت رو کم کنه کیفیت مطالعه م رو بیشتر می کنه.

اما الان من باشگاه رو گذاشتم کنار چون انقد به این ورزش علاقه مندم که عملکردم توی باشگاه واسم مهمه و ذهنمو درگیر می‌کنه؛ دوست دارم هی پیشرفت کنم و بعد باشگاه هی توی مغزم برنامه های مختلف برای افزایش عملکردم می‌چینم یا گاهی حتی افسوس میخورم بابت اینکه چرا نمیتونم بیشتر و حرفه ای تر کار کنم!

این باعث می شد من همیشه ذهنم درگیر باشه. همیشه انگار در تلاطم درونی بودم چون فقط این نبود؛ تعداد چیزایی که توی زندگیم مثل کیک بوکس وجود داشتن کم نیستن. هیچ کدومشون پوچ نبودن. بر عکس خیلی چیزای با ارزشی هم بودن!

اما اگر بخوایم توی یک مسیری (مثلا کار یا درس) خیلی جلو بریم و پیشرفت کنیم، باید ذهنمونو خلوت کنیم! باید اتاق خواب مغزمون مرتب باشه تا وقتمون تلف نشه.

من کیک بوکس رو گذاشتم کنار اما ورزش رو نه. ورزش برای سلامت جسمی و روانی لازمه. ورزش رو نباید کنار گذاشت چون وقت میگیره. باید ورزشی رو انجام داد که ذهن رو درگیر خودش نمیکنه. این جاست که اهمیت تفاوت های فردی و لزوم خودشناسی به چشم میاد.

تکنیکی که می‌خوام بهت معرفی کنم اینه:

نگران اشغال شدن وقتت توسط کارهای فرعی نباش،

اون چیزی که زمانتو می‌کشه شلوغی ذهنته.

یه برهه های زمانی ، آدم باید در رو به روی ایده های ناب ببنده! که بتونه روی هدفی که داره تمرکز کنه. پروژه های خفن رو بزاره کنار تا بتونه فقط روی پروژه اصلیش تمرکز کنه.

منم الان نوشتن رو شروع کردم چون فکر میکنم باعث میشه ذهنم تخلیه بشه.

اگر ببینم برام شده یه پروژه مهم! یا یه هدف فرعی که داره بخشی از مسیرمو به خودش اختصاص میده؛

میزارمش کنار...

حالا خودت نظرتو بگو؛

فعالیت x : ده دقیقه در روز وقت میگیره ولی ذهنتو مشغول می‌کنه.

فعالیت y : یک ساعت در روز وقت میگیره، ذهنتو مشغول نمیکنه و بهت حس تخلیه شدن و آرامش میده.

با این چیزایی که گفتم کدومو حذف می‌کنی و کدومو نگه می‌داری؟..