
آن کس که در این زمانه او را غم نیست، یا آدم نیست یا در این عالم نیست.
ایرانی بودن یعنی برای کسایی گریه کنی که حتی نمی شناسیشون.
برای همه دردها و حسرت هایی که داشتیم و این دو هفته اندازه ی یک عمر بهش اضافه شد.
این مملکتی است که بدون مشورت با من و تو به ما تحمیل کرده اند
ما خیلی چیزارو تو زندگیمون باختیم غم انگیز ترینش جوونیمون بود.
نه می بخشیم نه فراموش خواهیم کرد.
مدت هاست که قلب و روح این مردم دیگر رنگی جز سیاهی ندارد.
ساده ترین خواسته ها شده آرزو...
اگر سکوت کنیم ذره ذره در رنج و غصه و اضطراب می میریم
اگر حرف بزنیم با ضرب گلوله
خیلی غم انگیز و دردناکه که انسان حقش را آرزو کنه.
اینکه در این دنیا برای یک زندگی آزاد و آرام، بمیره...
مردم هر روز بعد از بیدار شدن از خواب اولین کارشان چک کردن خبرهای تلخه
قبل از خواب مرور صداهای التماس و تیر و تفنگ و جیغ و...
کاش می تونستم همه ی اونایی که دوسشون دارم رو جمع کنم توی خونم و مراقبشون باشم، تمام ایران رو...