در نامهی آخرم نوشتم:
گاهی از تو می نویسم و گاهی از وطن
برای من تا آخرین نفسم مسائل مهم دنیا فقط شمائید.
عمیقترین و دردناکترین زخمهای تن و روحِ من، از «تو» و این «وطن» است.
تو زیباترین خیال منی
شروع و پایان تمام قصه هام تویی
عشق من به تو جاودانه است.
تو اولین و آخرین ذوق منی، اولین و آخرین باری که معصومانه کسی رو دوست داشتم.
بهت نرسیدم ولی تا آخر عمرم تو قلبم باهات زندگی می کنم.
اگه سرنوشت اجازه نداد ما تو این دنیا باشیم و قسمتمون نشد که همدیگه رو ببینیم خواستم قبل از همچی بهت بگم تو باارزش ترین فرد زندگیِ من بودی و همیشه قراره توی قلبم خونه داشته باشی، از صمیم قلبم و از دورترین فاصله ها دوستت دارم.
تو دنیای دیگه دوباره پیدات می کنم و دوباره عاشقت میشم.
اگر یه روز آرزو به دل رفتم، این حرفای دل منه...
عشق من، من بیشترین حرفارو با تو دارم
حرفهایی که سالهاست تو قلبم حسرت گفتنشونو بهت دارم.
امیدوارم اگر یه روزی منو بشناسی، اون روز دیر نباشه...
تا ابد عاشقتم چاتای 💗
