از آغاز انسانیت تا به امروز، بشر توانست بفهمد یک روزی خواهد آمد و یک روزی خواهد رفت..
عده ای گویند روح و عده ای گویند فقط از تقسیمات است که ما پا به این عرصه خواهیم گذاشت... در ذهن تو کدام درست جلوه میکند؟
این تن نمیماند، میرود!
هر آنقدر که زینتی به گردن باشد و پولی در زیر بال ...
این تن نمیماند. میماند؟
هر آنقدر که انسانیت فراموش شود و وجدان خاموش باشد، این تن نمیماند.
زندگی را سفت چسبیدن، به راحتی رفتن خودمان را دارد.
بیایم زندگی کنیم، زندگی کنیم اما شریف!
بیایم مدتی که در این تن هستیم، زندگی را بر خود و دیگران سخت نگیریم...
ابر سیاه چون آید، خورشیدی در پس آن می آید ..
غمی اگر هست، راه رفتن را می یابد...
غمی اگر هست، خنده او را بیرون خواهد کرد.
هیچ چیز ماندگار نیست، برای غمی که مهمان یکی دو روزه قلب و ذهن تان است، تشکی ابدی پهن نکنید...
به امید شاد باش دوباره ی این تن، اگر غمی دارد اکنون.
ژند