فرار به رابطه: وقتی عشق، فقط یه مسکن برای زخم قبلیه

نویسنده : سیده سارینا هادئی

مقدمه :

تنهایی تلخه. شکست عشقی تلخ‌تر.

برای خیلی از ماها، وقتی یه رابطه‌ی سمی تموم می‌شه، حفره‌ای عمیق تو وجودمون جا می‌مونه. و خب، چی‌کار می‌کنیم؟ خیلی وقتا، بدون اینکه بفهمیم، می‌پریم توی یه رابطه‌ی جدید.

نه از روی عشق. نه از روی شناخت. فقط از روی «فرار».

فرار از سکوت شب، فرار از خاطرات، فرار از حس بی‌ارزشی…

ولی این فرار، خیلی وقتا خودش می‌شه یه سقوط تازه.

بخش اول: رابطه‌ی جایگزین یعنی چی؟

روان‌شناسا به این نوع رابطه‌ها می‌گن Rebound Relationship — یعنی رابطه‌ای که سریع و بلافاصله بعد از تموم شدن یه رابطه دیگه شکل می‌گیره.

هدف اصلی‌ این رابطه‌ها:

• پر کردن خلأ عاطفی

• اثبات اینکه “من هنوز خواستنی‌ام”

• پنهون کردن درد شکست قبلی

• فرار از تنهایی، نه پیدا کردن عشق

استر پرل (روان‌درمانگر روابط):

“خیلی از رابطه‌های جدیدی که بلافاصله بعد از شکست قبلی شکل می‌گیرن، بیشتر نقش پانسمان دارن تا عشق واقعی.”

بخش دوم: چرا وارد این رابطه‌ها می‌شیم؟

دلیلش فقط «عشق‌خواهی» نیست. خیلی وقتا پای یه جور ترس عمیق وسطه:

• ترس از تنها موندن

• ترس از روبه‌رو شدن با خود واقعی‌مون

• ترس از مواجهه با درد و زخم و خاطره

🧠 تو روانشناسی می‌گن ذهن ما دنبال «اجتناب فوری از درد» می‌گرده.

برای همینه که یه رابطه‌ی جدید، حتی اگه اشتباه باشه، از دید مغز، بهتر از تنهائیه.

بخش سوم: این رابطه‌ها چه آسیب‌هایی دارن؟

1. نمی‌ذارن زخم قبلی خوب شه
   چون با صدای یکی دیگه، داری خاطره‌ی قبلی رو خفه می‌کنی، نه درمان.

2. حق طرف مقابل رو نادیده می‌گیری
   چون اون شاید واقعاً احساس داره، ولی تو فقط دنبال پناهی. این می‌تونه ناعادلانه و حتی ظالمانه باشه.

3. باعث تکرار الگوهای سمی می‌شی
   چون دردت رو نفهمیدی، دوباره می‌ری سراغ همون جنس آدم قبلی، همون نوع رفتار، و همون پایان تلخ.

بخش چهارم: رابطه‌ای که از ترس شروع شده، به عشق ختم می‌شه؟

شاید… ولی خیلی کم. چون پایه‌ی سالمی نداره.

عشق واقعی نیاز به:

• شناخت دو طرفه

• سلامت روانی فردی

• زمان، گفتگو، رشد و احترام متقابل داره

ولی رابطه‌ی جایگزین مثل یه خونه‌ست که با آجرای ترس ساخته شده. شاید یه مدت وایسه، ولی با اولین لرزش احساسی، می‌ریزه.

بخش پنجم: چطور نذاریم درد قدیمی، ما رو هل بده تو رابطه‌ی جدید؟

✅ اجازه بده درد، درد بکشه

نه فرار کن، نه انکار. سوگواری برای رابطه‌ای که تموم شده لازمه.

✅ با خودت تنها بمون، ولی تنها نمونه

فرق هست بین تنها بودن و تنها موندن. وقت بذار برای رشد فردی.

✅ با مشاور حرف بزن

ترومای رابطه سمی با یه دوست معمولی خوب نمی‌شه. مشاوره یعنی احترام گذاشتن به زخم‌هات.

✅ اگه رابطه‌ی جدیدی شکل گرفت، با آگاهی شروعش کن

نه با عجله، نه با ترس. اول بفهم خودت چی می‌خوای، بعد ببین اون کیه.

⚫ نتیجه‌گیری:

آدم‌ها داروی درد ما نیستن.

یه رابطه‌ی جدید، اگه از روی عشق نباشه، فقط زخم‌تو عمیق‌تر می‌کنه.

شکست عشقی، همون‌قدر که دردناکه، می‌تونه نقطه‌ی شروعی باشه برای خودشناسی و رشد.

پس اگه دلت گرفته، بدون که وقتشه با خودت دوست شی، نه با یه غریبه که فقط سایه‌ی قبلی رو کم‌رنگ کنه.

برنه براون می‌گه:

“تا وقتی زخم‌های ما، ناشناخته و خاموش بمونن، قدرت اینو دارن که زندگی‌مونو از پشت پرده کنترل کنن.”