📖 به هر چه فکر می‌کنی باور نکن!

📖 به هر چه فکر می‌کنی باور نکن

نوشته‌ی Joseph Nguyen

تفاوت میان «افکار» و «فکر کردن»

افکار، مواد خام و سرشار از انرژیِ ذهن‌اند که با آن‌ها جهانِ تجربه‌ی خود را می‌سازیم. بدون فکر، هیچ چیز را نمی‌توانیم تجربه کنیم. مهم است بدانیم «افکار» اسم‌اند؛ نه عملی که انجام می‌دهیم، بلکه چیزهایی هستند که داریم. یک فکر نیازی به تلاش یا اجبار از سوی ما ندارد؛ صرفاً رخ می‌دهد. همچنین نمی‌توانیم کنترل کنیم چه افکاری ناگهان وارد ذهن‌مان می‌شوند. سرچشمه‌ی افکار از جایی فراتر از ذهن فردی ماست—اگر بخواهیم نامی بر آن بگذاریم، می‌توانیم آن را «جهان هستی» بنامیم.

اما «فکر کردن» چیز دیگری است. فکر کردن، عملِ پرداختن به افکار است؛ اندیشیدن درباره‌ی آن‌ها و درگیر شدن فعالانه با محتوای ذهن. این فرایند به انرژی، تلاش و اراده نیاز دارد—و اراده منبعی محدود است. لازم نیست با هر فکری که از ذهن می‌گذرد درگیر شویم؛ اما هر زمان که با آن‌ها کلنجار می‌رویم، در حال فکر کردن هستیم.

فکر کردن، ریشه‌ی رنج‌های روان‌شناختی ماست.

شاید بپرسید پس افکار مثبت در این میان چه جایگاهی دارند؟ افکار مثبت—یا افکاری که احساس خوبی در ما برمی‌انگیزند—نتیجه‌ی فکر کردنِ اجباری و تحمیلی نیستند. آن‌ها از وضعیت طبیعیِ صلح، عشق و شادیِ درون ما برمی‌خیزند. این افکار، محصولِ یک «وضعیت» هستند، نه حاصلِ یک «حالتِ فکر کردن».

#معرفی_کتاب

#رشد_فردی

#برشی_از_کتاب

#شیما_نصیری