خاموشی اینترنت، تنهایی

من همیشه می‌گفتم اگه اینترنت نبود زندگی‌ها واقعی‌تر می‌شدن. مثلا مردم سعی می‌کردن تمرکزشون رو بذارن رو مکالمه حضوری تا پشت چت. ولی اگه فقط یه نفر اینترنت نداشته باشه و بقیه داشته باشن، خیلی بد میشه برای اون یه نفر.

الان دوهفته است تحت خاموشی اجباری هستیم و نمی‌دونم فقط من این فکرو می‌کنم یا نه، ولی جامعه به‌نظر هیچ فرقی نکرده. همه همونقدر سردن که قبلا بودن، هیچکس به‌نظر تنهاتر نشده؛ ولی من شدم.

یعنی فقط منم که بدون وجود اینترنت و یکی دوتا دوستای تلگرامیم انقدر دنبال یکیم که شبا باهاش حرف بزنیم و درباره روزمرم ازش نظر بخوام؟