گاهی که به مرگ مینگرم برایم تلخ میشود و گاهی شیرین حتی مواقعی هست که برایم خنک و گوارا میشود اینبار در پیاده رو یک خیابان مرگ را میان رکاب های یک دوچرخه قدیمی یافتم و عجب مزه تلخی داشت فکر کردم شاید تنها دارایی آن پیرمرد همین دوچرخ بوده و آن را هم غل و زنجیر کرده زیر پلاکارتش گذاشته است ، عجب دنیای نامردیست که انسان اینچنین شیرین و زیبا می آید و آنچنان تلخ و غمناک میرود طوری که انگار از ازل هیچگاه وجود نداشته .
ای بس که نباشیم و جهان خواهد بود
نی نام ز ما و نی نشان خواهد بود
زین پیش نبودیم و نبد هیچ خلل
زین پس چو نباشیم همان خواهد بود
*خیام
پ.ن:سلام بر دوستای ویرگولیم ، حالتون چطوره ؟ اوضاع بکامه ؟(نه اوضاع زیدانه⚽️ 😂:)
پ.ن۲:به زودی تصمیم دارم راجب کنکور دوباره پست بسازم حالا که تموم شده حتما منتظرم باشید 🤝❤️
