نهال عشق

این که حالم هم خوب است و بد
اینکه نگاهی مرا باز زنده کرد
دست خود سر را به بادش دادم
این نهال را پر و بالش دادم
این درختی که الان زرد شده
آن نهالی است که با عشق غذایش دادم
و اگر بینی که سایه ای ندارد آن نهال
خون دل بر سر برگ ریزانش دادم
آن درخت دیگر به تیغ تبری تن نمی دهد
تبر آن بود که تیغش به قلبم دادم
مجنون تبریزی