بندِ دل همچو طنابِ تهِ چاه، پاره شده
دلِ من باز زِ یادت همه آواره شده
دلِ من، دل نَبُود بعدِ تو، ای جانِ عزیز
تو ببین، این دلِ مجروح، چه بیچاره شده
دلِ من همچو زنِ خیرهسَری سرکش و تند
تا به کویِ تو رسد، گویی بدکاره شده
سیلِ عشق تو اگر سد نگردد چه کند؟
غم و اشکم پسِ این سد دوچندباره شده
دیگر اینبار زِ دستِ تو، نه کاری برسد
کوکِ سازم دگر با دل بیگانه شده
بس عظیم است غم هجر و وصالت ای یار
بندِ دل همچو طنابِ تهِ چاه پاره شده
مجنون تبریزی
