این یک نوشته اجتماعی هست!
الان در اواسط 23 سالگی ، آنقدر از دست پسرهای کوچک بازیگوش خسته شدم که براتون توضیح میدم چرا خانوم ها جنتلمن ها رو بیشتر دوست دارن!
اصلا جنتلمن کیه؟
در زبان ساده حرکات و رفتار جنتلمن برپایه باز کردن دکمه شلوار خانم چیده نشده، اگر یک خانم متشخص بدون لباس از جلوش بگذره اون آقای جنتلمن بهش یک حوله تعارف میکنه.
پرداخت قبض اب و برق و دنگ کافه و اینها تعاریف قرن بیست و یکمی جنتلمن هست! در واقع و در اوایل قرن بیستم، جنتلمن ها با حرف های قلمبه سلمبه و باز کردن در و حرف زدن به اصطلاح Courtship سعی میکردن قلب کوچک خانم ها رو به دست بیارند تا دست خانم رو برای ازدواج بگیرند.
بله خانم ها اقایان! جنتلمن ها تحصیل کرده و متمدن و حتی متشخص بودند و گاها از خانواده هایی با همین مدل های رفتاری میومدند.
جنتلمن ، از درون به بهداشت شخصی، حموم و به کل نظافت و عرق اهمیت میده.
از طرفی جنتلمن داد و فریاد در کارش نیست اما حرفهاش در آرامش هم قدرتی داره که با داد و بیداد به دست نمیاد.
فکر میکنم پسرهای نوجوانی که خوب تربیت شدند و یک جنتلمن واقعی هستند به هزار زحمت مادر تا دبیرستان رسیدند، در نهایت در مدرسه مورد تمسخر پسرهایی از طبقه اجتماعی پایینتر قرار بگیرند.
علت » این که تمیز هستند! این که پشت سر دخترهای همسن و سال بدگویی نمیکنند و شاید اینکه در دعواها شرکت نمیکنن.
جمعی از دوستان مذکر اون روز در یک دورهمی دوستانه اعتراف کردند که در دبیرستان عکس خصوصی دوست دخترشون رو با همدیگه شریک میشدند.
علت این همه پرخاش پسرهای دبیرستانی به همدیگه چیه؟ اون حجم از تستسترون افسارگسیخته در یک کلاس!
چطور ممکنه هندل بشه.
اگر مدرسه ها مختلط بود هم باز همین مشکلات پیش میومد؟ این که پسری از خانواده ممتاز مورد تمسخر بقیه قرار بگیره؟ زد و خورد؟ حتی تجاوز جنسی؟
نوجوون های زیادی رو میشناسم که اصلا از دبیرستانشون خاطره خوبی ندارن.
نمیدونم چیکار میشه کرد؟
پسر دار شدن هم سخته!
