یاد تو

عطرِ خیسِت از نسیمِ شب گذر می‌کرد و رفت

گل‌فشانِ یادِ تو در جانِ تر می‌کرد و رفت

پیچکی بودم که در آغوشِ رؤیا گم شدم

باغِ جانم بی‌خبر از خویش سر می‌کرد و رفت

دستِ من با شوقِ نوری در رگِ مهتاب گم

بر لبت بارانِ شعرم بال و پر می‌کرد و رفت

بوسه‌ای از شوقِ طوفان، در دلم پیچید و گفت:

ای خیالِ دور، آیا بر درِ من سر می‌کرد و رفت؟

ای خیالِ دور، آیا بر درِ من سر می‌کرد و رفت؟