تاثیر ارتباطات بر سلامت روان:
به عنوان کسی که سالهای زیادی از عمرش را در تنهایی گذرانده است به صراحت میتوانم بگویم تنهایی منجر به وابستگی ناسالم میشود وقتی انسان برای مدت زیادی تنها میماند به آن عادت میکند و از آنجایی که انسان موجودی اجتماعی است و به ارتباطات برای توسعه عاطفی اجتماعی و سلامتی خود احتیاج دارد منزوی میشود و در تنهایی و تفکرات خود غرق میشود خودش فکر کند مشکلاتش را حل کند تا به کارهای شخصیش برسد دیگری نه در محیطی اجتماعی و شلوغ زندگی کند اما سوال اساسی که به وجود میآید این است که کدام یک عمر طولانیتر و امید به زندگی بیشتری دارند و بهتر میتواند مسائل را حل کند؟
وقتی انسان در یک محیط اجتماعی با روابط زیاد و سالم بزرگ میشود خواه ناخواه محیط طرز فکر و عملکرد او تاثیر میگذارد و بار اطلاعاتی آن فرد افزایش مییابد در نتیجه میتواند روابط سازندهتری بسازد و از این روابط در جهت پیشرفت خود استفاده کند و عمر با کیفیتتری داشته باشد تاثیر تنهایی بر بیماریهای خود ایمنی:
بر اساس تحقیقات انجام شده کسی که در انزوا و تنهایی به سر میبرد به مرور دچار بیماریهای اعصاب و روان و خود ایمنی میشود و امید به زندگی در فرد کاهش مییابد و منجر به مرگ زودرس میشود ما برای اجتماعی بودن و داشتن یک زندگی با کیفیت و روابط سازنده ما باید از همان کودکی کودک را در شرایط و محیطهای مختلف قرار دهیم تا هم طعم تنهایی و مستقل بودن را به چشدهم لذت بودن در کنار بقیه و استفاده از علم دیگران در جهت بهبود و رشد فردی استفاده کند که اینها همه از خانواده شروع میشود.
مکانیزم روانی وابستگی:
اما چگونه فرد وابسته میشود تنهایی آن هم به مدت طولانی بر اعتماد به نفس اثر میگذارد و باعث میشود فرد آن جرتمندی را برای وارد رابطه شدن با دیگران نداشته باشد در نتیجه خود را وابسته و محتاج وجود دیگری میداند.
و اما سوالی که مطرح میشود اینجاست اگر تنهایی همیشه باعث وابستگی ناسالم نمیشود پس چه چیزی تعیین میکند یک فرد مستقل بماند و دیگری وابسته شود؟
محیط و بستری که انسان از کودکی در آن رشد یافته است تاثیر زیادی بر طرز فکر و عملکرد انسان در آینده میگذارد.
نتیجه گیری:
تنهایی میتواند تاثیرات مخربی داشته باشد که یکی از آنها وابستگی به فرد نادرست است فرد ممکن است بر اثر تنهایی زیاد با کوچکترین حرف محبت آمیزی وابسته شود و از لحاظ عاطفی صدمه ببیند و حالت بیمارگونهای به او دست بدهد و طرد شود به نظر من بر اساس اطلاعات ارائه شده تنهایی به وابستگی ناسالم منجر شده به مرور فرد را فرسوده و ناامید میکند و میتواند منجر به بالا رفتن خودکشی شود لذا اهکارهایی که ارائه میدهیم برای جلوگیری ازرسیدن به آن مرحله از تنهایی و جلوگیری از خودکشی لازم و ضروری است
۱ـفراهم کردن محیطی شاد در خانواده ۲ـو ایجاد همبستگی و دلبستگی ایمن در کودک و نوجوان۳ـ هدفمند بودن در زندگی
۴ـ استقلال مالی و مشارکت در اجتماع
۵ـ در صورت نیاز کمک از یک تراپیست.
اینها در کنار یکدیگر و دست به دست هم بستری را فراهم میکند که جامعه به سمت سلامت روانی بیشتر برود.