علائم قارچ پوستی و درمان آن

قارچ پوستی چیست؟

قارچ پوستی یا میوسیز نوعی بیماری پوستی است که از طریق عفونت قارچی ایجاد می‌شود. میلیون‌ها گونه قارچ در دنیا در آلودگی و آشغال، در گیاهان، روی سطوح و لوازم خانه، و حتی روی پوست وجود دارند. و گاهی باعث ایجاد مشکلاتی مانند جوش، تاول یا دانه‌های قرمز حساسیتی می‌شوند.

علائم قارچ پوستی

علائم عفونت قارچی پوستی بسته به نوع عفونت در افراد مختلف فرق می‌کند. اما برخی از علائم مشترک عبارتند از:

• خارش بدن شدید و آزاردهنده در منطقه‌ای که قارچ در آنجا ایجاد شده است.

• قرمزی و التهاب پوست در منطقه عفونت

• ترک خطی و پوستی در قسمت عفونی شده

• خشکی پوست: برای درمان خشکی پوست بدن با دکتر پوست مشورت کنید.

• تغییر در ظاهر پوست مانند تغییر رنگ پوست، تشکیل لکه پوستی، یا پوست پوست شدن

• بثورات (جوش‌ها) همراه با درد و تورم

• تشدید تحت تاثیر عوامل خاصی مانند رطوبت، حرارت یا استفاده از صابون‌ها و محصولات شیمیایی

‏علت قارچ پوستی

• برخی از علل شایع قارچ پوستی عبارتند از:

قارچ‌های محیطی مانند قارچ‌ درماتوفیت و کاندیدا که از طریق تماس مستقیم با پوست به بدن منتقل می‌شوند. معمولا در محیط‌های مرطوب و گرم مانند حمام‌، استخرها، سالن‌های ورزشی و محیط‌های مشابه هستند.

سیستم ایمنی ضعیف باعث افزایش خطر ابتلا به عفونت قارچ پوستی می‌شود مانند افرادی که سیستم ایمنی ضعیف دارند: بیماران مبتلا به ایدز، سرطان، دیابت و سایر بیماری‌های مزمن.

تماس با سطوح آلوده به قارچ‌ مانند استفاده مشترک از حوله، لباس، کفش، زمین‌های عمومی و سایر اشیا

قرار گرفتن مداوم در معرض رطوبت مانند بینی، زیربغل، بین انگشتان پا

مصرف طولانی مدت آنتی‌بیوتیک‌ها ممکن است تعادل میکروبی پوست را به هم بزند و باعث رشد قارچ‌ها شود.

تشخیص قارچ پوستی

• تشخیص قارچ پوستی بر اساس علائم بالینی، بررسی پزشکی و در صورت لزوم، آزمایش صورت می‌گیرد:

  • ارزیابی بالینی: پزشک به صورت دقیق علائم و نشانه‌های مربوط به عفونت قارچ پوستی را بررسی می‌کند؛ جزئیات علائم بیماری، نواحی آلوده، رنگ و شکل لکه‌ها، خارش، التهاب و ترشحات

  • بررسی تغییرات رنگ پوست، لکه‌ها، ترک‌ها و تغییرات ساختاری

  • نمونه‌برداری از پوست آلوده و ارسال به آزمایشگاه برای کشت

  • بررسی سوابق بیمار و سابقه عفونت قارچ پوستی در فرد و اطرافیانش

  درمان قارچ پوستی

  درمان قارچ پوستی بستگی به نوع و موقعیت عفونت، شدت و نوع قارچ متفاوت خواهد بود:

  • ضدقارچ‌های موضعی: کرم‌، ژل‌، لوسیون‌ و پودرهای ضدقارچ بر اساس ترکیباتی مانند کلوتریمازول، میکونازول، تربینافین و کلوتریمازول

  • ضدقارچ‌های سیستمیک: به صورت خوراکی شامل قرص فلوکونازول، ایتراکونازول، تربینافین و گریسوفولوژین

  • مراقبت‌های بهداشتی: شستشو و خشک کردن دقیق مناطق آلوده، استفاده از لباس‌های تمیز و خشک، عدم استفاده مشترک از لوازم بهداشتی شخصی