ماهمه ناکاملیم..

اازانسان بودنمان نترسیم،

از ناکامل بودن نترسیم .ازنقص داشتن

ازندانستن ونفهمیدن

ازنیازداشتن وازبرآورده نشدن نیاز

ازنرسیدن ونداشتن

ازناراضی بودن وناتمام ماندن

و"راحت بودن"

راحت بودن باتمام آنچه نداشتیم ونداریم.

انسان بودن اتفاق بزرگی نیست.

اما راحت بودن باانسان بودنمان اتفاق بزرگی است.

راحت باشیم بامفهوم خودمان.

بامفهوم انسان بودنمان.

ماانسانیم ومحدودیت ها بخشی ازبدن وماهیت مااست.

ماانسانیم وبیشترازآنچه بدانیم وبدست آوریم ،نمی دانیم وبدست نخواهیم آورد.

ماانسانیم وبیشترازآنکه به شادی احتیاج داشته باشیم تااحساس کنیم خوشبخت هستیم به هشیاری وپذیرش نیازداریم.

هشیاری وپذیرش شادی بخش نیستند.

ماانسانیم وبیشترازاینکه به رویا پردازی ها وفیلم ها وداستان هااحتیاج داشته باشیم ،به دیدن حقیقت رابطه ها وزندگی احتیاج داریم .

مابدون دیدن حقایق نمی میریم اماقطعا سردرگم وهمیشه هراسان خواهیم بود.

سردرگم درمیانه رابطه هاودرهراسی دائم ازرفتارهایمان ورفتارهایشان.

باانسان بودن وناکامل بودن خودتان وطرف مقابلتان راحت باشید.....

این کمک میکند که توهم هاکمترشودوبیشترتلاش کنیدوکمترتوقع کامل بودن ازطرف مقابلتان داشته باشید.

پونه مقیمی