از آخرین باری که در اینجا پستی را منتشر کردهام حدودی ۴-۵ سالی میگذرد. بیخود نیست اگر بگویم ویرگول در سالهای اولیهای که در آن بودم باعث شد بخش زیادی از هویت فعلی من شکل بگیرد، عمدتا بخاطر تمشک (آه، تمشک عزیزم.) و دوستانی که در اینجا یافتم. امروز اما علاوهبر تجدید خاطرههای قدیم، میخواهم از سایتی که حدودا یک سال است ساختهام حرف بزنم. https://ganjoorak.ir
ایده گنجورک از جایی شروع شد که من با شخصی دوستداشتنی آشنا شدم که بسیار به شعر علاقهمند بود، بهخصوص نصرت رحمانی، و شعر نو. کمی ایدهپردازی و اینها، شروع کردم به ساختن پایههای اون، که میشد یک وبسایت اسکرولمحور برای خوندن و شنیدن شعرهای فارسی، که شعرها به صورت تصادفی از گنجور گرفته میشدند.
کمی بعدتر، برای اینکه سایت فقط از شعرهای کهن پشتیبانی نکند، دو شاعر نو که یکی فروغ و دیگری رحمانی بود رو اضافه کردم. در بلاگ گنجور هم معرفی شد و بعد از اون تقریبا سایت به حال خودش رها شد. امسال اما در عید، با وجود کنکوری بودن و قطعی اینترنت، برای کمی گذران وقت بهتر، سعی کردم کمی آن را بهبود دهم. یکی از این بهبودها اضافه شدن منبع کلانی از شعرهای نو از سایت اکولالیا بود(فهرست کامل شاعران پشتیبانیشده در این آدرس دردسترس است.). شما الان در بخش شاعران سایت، میتوانید شعرهای نزدیک به ۴۰۰ شاعر رو بخوانید و اگر صوتی از اونها دردسترس بود بهشون گوش کنید. میتوانید آدرس ganjoorak.ir رو پشت هر شعری در گنجور قرار بدید تا اون رو در گنجورک مطالعه کنید.
و اما ویژگی بعدی که من خیلی دوستش دارم، اشتراکگذاری شعرها بهصورت تصویر مثل لیریکهای اسپاتیفای هست. برای نمونه همین غزل بالا:
