بسیار خوب، “پشتک زدن” در کونگفو به حرکات آکروباتیک و چرخشی اطلاق میشود که اغلب در سبکهای نمایشی و رزمی مدرن ووشو (Wushu) بسیار برجسته هستند.
در اصطلاح فنی، این حرکات تحت عنوان آکروباتیک نمایشی (Acrobatic Elements) یا پرشهای چرخشی (Jumps and Leaps) دستهبندی میشوند.
بیشتر این حرکات از سبکهای شمالی (Changquan) نشأت میگیرند، جایی که انعطافپذیری بالا و نمایش قدرت همراه با زیبایی بصری اهمیت زیادی دارد.
پرش پروانه (Butterfly Kick / Fei Hong Tiao):
این حرکت یک پرش بسیار نمایشی است که در آن فرد در هوا تقریباً به صورت افقی قرار گرفته و پاهای خود را مانند بالهای پروانه باز میکند. نیاز به انعطافپذیری فوقالعاده در لگن و عضلات همسترینگ دارد.
چرخش کامل از پهلو (Side Somersault / Ce Tui):
شبیه به چرخ و فلک (Cartwheel) در ژیمناستیک، اما اغلب سریعتر و با هدف فرود در یک وضعیت رزمی یا ادامه حرکت.
پشتک کامل (Back Flip / Hou Tiao):
این همان حرکتی است که در فارسی به آن “پشتک” میگوییم. در کونگفوی نمایشی، این حرکت باید با کنترل کامل اجرا شود و اغلب به عنوان یک تکنیک فرود یا بخشی از یک ترکیب بلند اجرا میشود.
چرخش با ضربه پا (Tornado Kick / Xuan Feng Jiao):
در این حرکت، فرد در حین پرش یک چرخش کامل محوری انجام میدهد و همزمان با یکی از پاها ضربه میزند. این حرکت تلفیقی از آکروباتیک و تکنیک ضربه است.
نکته مهم: باید توجه داشت که همه سبکهای کونگفو بر این حرکات آکروباتیک تأکید ندارند.
در سبکهای سنتی/سنتی-رزمی (مانند تای چی یا برخی سبکهای وینگ چون): هدف اصلی حفظ مرکز ثقل، استواری و کاربرد در مبارزه واقعی است. حرکات آکروباتیک ممکن است نادر یا به عنوان بخشی از تمرینات گرم کردن استفاده شوند، اما جزء اصلی مبارزه نیستند.
در ووشوی مدرن (نمایشی/ساندا): این حرکات جزء اصلی نمایش مهارتها هستند و در مسابقات بخش فرمها (Routines) برای کسب امتیاز بالا ضروری میباشند.
به طور کلی، “پشتک زدن” یا اجرای حرکات آکروباتیک در کونگفو نشاندهنده اوج انعطافپذیری، قدرت عضلات مرکزی (Core Strength) و هماهنگی عصبی-عضلانی ورزشکار است.
