سال قبل بود؛ می خواس شیشه مصرف کنه؛ می گفت می خواد فقط امتحان کنه. بهش گفتم: می دونی حداکثر عمر کسانی که شیشه مصرف می کنن، سه ساله و بعد دو، تا سه سال از مصرف این ماده مخدر، دیگه قادر به ادامه زندگی نیستن؟ بهش گفتم: باور کن حتی یه بار مصرف شیشه، به امتحانش نمی ارزه؛ مگه قراره انسان، هرچی رو که دم دستشه و امکاناتشو داره، امتحان کنه؟! گفت: نه بابا؛ یه بار مصرف، نه آدمو می کشه و نه آدمو معتاد می کنه؛ بهش گفتم: این فرق داره؛ شیشه، جزو معدود مواد مخدریه که با یه بار مصرف، آدمو به شدت درگیر خودش می کنه. بهش گفتم: سرعت تخریب بدن، در مصرف کنندگان شیشه، نسبت به مصرف کنندگان هرویین و سایر مواد مخدر، بسیار بالاست. گفت: باشه استاد؛ حتماً که شما بیشتر می فهمین! هفته پیش، آگهی ترحیمشو، روی دیوار دیدم؛ عکس رنگیشو زده بودن؛ خیلی دلم سوخت؛ نوشته بودن: جوان ناکام... متأثر از این بودم که چرا حرفم، تأثیری نکرد؛ اون، با مصرف شیشه، به دو سال هم نرسید زندگیش...
