حلول ماه مبارک رمضان مبارک، و یاد هموطنان از دسترفتهمان در دی ماه غم انگیز هم گرامی باد.
یازده گام از دوازده گام این سال پرفرازونشیب و پر از سختی گذشت. همه اتفاقات این سال را شما بهتر از من میدانید؛ دلم نمیخواهد تکرار مکررات کنم و باعث شوم خاطرات تلخ دوباره و مدام در ذهنها تکرار شود.
چند خط پراکندهنویسی…
این چند روز برای من هم روزهای خوبی نیست. در دو پست قبل نوشتم حال پدرم بهتر شده است، اما وقتی او را از بیمارستان به خانه آوردیم، مجدداً افت فشار پیدا کرد. دوباره به بیمارستان بردیم، ولی گفتند حتی اگر بستری هم شود کاری از دست ما ساخته نیست؛ سرطان انگار پیشرفت کرده است. گفتند بهتر است در خانه از او مراقبت کنید.
بههرحال، درد و بیحالی همراهش است. برای من دیدن او در این حال، در چند روزی که در تهران بودم، عذابآور بود. اما حکمت خداست و سختیها هم جزئی جداییناپذیر از زندگی دنیاست. حالا که به روستا آمدهام، گاهگاهی ـ و شاید بیشتر اوقات ـ نگرانیِ وقوع اتفاقی بد با من است. و باید گفت:
هرچه خدا بخواهد همان میشود، نه هرچه دل من بخواهد.
آخرین روز بهمن ۱۴۰۴ هم در حال پایان است و سال هم جان بر لبان… تا ببینیم چه سرنوشتی در اسفندماه برای کشورمان نوشته خداوند ایران .
راستی، عدهای از دوستانمان در ویرگول خداحافظی کردهاند یا دلخور و ناامید شدهاند. امیدوارم پشیمان شوند و بر دیوار مجازی ویرگول، هرچه که هست ـ خوب یا بد ـ یادگاریهای خوب بنگارند. با رفتن آدمها از این محله مجازی، کمکم همهچیز سوت و کور میشود.دوست ما اقای محسنی (دست انداز)عزم رفتن کرده اند اولا خداوند مادرشان راشفا دهد و دوباره شاهد پست های ایشان و دیگر دوستان با هر دیدگاهی باشیم انشاالله.
۳۰ بهمن ۱۴۰۴ هجری خورشیدی
اول رمضان ۱۴۴۷ هجری قمری
۱۹ فوریه ۲۰۲۶ میلادی
