من از میان دورههای فروش ایرانی، دورهی فروش آکادمی دیدار و از میان مدرسان آن دوره، آقای مجید مجیدی را قبول دارم: راستی چقدر اسم ایشان شبیه مجید مجیدی کارگردان معروف سینمای ایران است!
چند روز پیش ویدیویی از آقای مجید مجیدی مدرس فروش دیدم که در مجموعهای در حال تدریس فروش بود و در انتهای جلسه، شعری از فاضل نظری را خواند:
یک رود و صد مسیر، همین است زندگی
با مرگ خو بگیر، همین است زندگی...
چقدر این غزل به دلم نشست... آنقدر که امروز غزل را حفظ کردم و زیر لب زمزمه میکردم:
تاوانِ دل بریدن از آغوشِ کوهسار
دریاست یا کویر، همین است زندگی
امروز رفته بودم شرکت، متانکست... گزارش فروش و برنامهها و استراتژیها و البته بحثهای مالی... شفاف موقعیتم را شرح دادم: بنظرم «النَّجاةُ فیالصِّدقِ» که نجات در راستی و راستگویی است...
دیگر آنکه پادکست کارنکن را در مسیر رفتن به شرکت گوش میدادم، نکتهی جالبی که از مهمان این قسمت از پادکست شنیدم و برایم یادآوری شد، مسالهی ذخیره روانی - ذخیرهی انرژی روانی - انسان بود...
ما یک ظرفیت خاصی از ذخیرهی روانی داریم. این منبع از آدمی به آدم دیگر ظرفیتش متفاوت هست. نکته بسیار بسیار جالب اینکه ذخیرهی روانی ما درست مانند پولی که در بانک داریم و بواسطهی چیزهای مختلف ممکن است خرج شود، ذخیره انرژی روانی ما هم، چنین است.
بیماری، مرگ عزیزان، اخراج از کار، ورشکستگی، طلاق، جنگ، مشکلات ارتباطی با خانواده و دوستان، همگی از دسته عواملی هستند که ذخیرهی روانی یک فرد را کاهش میدهد.
شاید به همین دلیل است که یک اتفاق یکسان ممکن است در دو فرد، واکنش های متفاوتی را ایجاد کند؛ جالبتر اینکه حتی ممکن است که یک اتفاق یکسان برای یک فرد در زمانهای مختلف، واکنش های مختلفی را به همراه داشته باشد، زیرا ممکن است که در یک موقعیت فرد دارای انرژی روانی زیادی باشد و به سادگی بتواند آن موقعیت را مدیریت کنید اما در زمانی که انرژی روانی پایینی دارد، همان موقعیت را با رفتارهای تکانشی پاسخ دهد!
بگذریم...
امروز داشتم با خود فکر میکردم که اگر در رشتهای که درسش را خواندهام، کار میکردم چقدرررر ممکن بود موثر باشم...
البته ایرادی ندارد، زندگی یک پازل است و هر اتفاقی که می افتند و هر تصمیم بزرگی که در زندگی میگیریم فقط قطعی از آن پازل را میسازد. باید دید که انتهای این داستان و این پازل، چه طرحی و چه تصویری ایجاد میشود...
فرقی هم نمیکند، غم و شادی و پستی و بلندی، چون زندگی همین است:
لبخند و اشک، شادی و غم، رنج و آرزو
از ما به دل مگیر، همین است زندگی
