هر دو از مواد رایج در صنایع غذاییاند، اما اغلب کاربردشان اشتباه درک میشود.

مالتودکسترین
عمدتاً بهعنوان عامل حجمدهنده و حامل طعم مورد استفاده قرار میگیرد. آن را در نوشیدنیهای ورزشی، تنقلات، سسها و حتی شیر خشک نوزاد خواهید یافت. به بهبود بافت کمک میکند و انرژی سریعی فراهم میسازد، اما چون یک کربوهیدرات فرآوریشده است، باید با احتیاط مصرف شود بهویژه در مقادیر زیاد.
صمغ زانتان
بهعنوان غلظتدهنده و پایدارکننده عمل میکند. در امولسیونسازی مؤثر است، بافت را بهبود میبخشد و از تشکیل بلورهای یخ در محصولاتی مثل سسها، جایگزینهای لبنی و نانهای بدون گلوتن جلوگیری میکند. در مقادیر بسیار اندک کارایی دارد، ولی مصرف بیش از حد آن ممکن است باعث تغییر در هضم یا بافت شود.