زایش زود هنگام و شرمش

اگر از نسخه‌ اول محصولتان خجالت نمی‌کشید، خیلی دیر آن را راه‌اندازی کرده‌اید.

-رید هافمن

 این یعنی گور بابای کمال‌گرایی به آن معنای بدگلی که شمال و جنوب و شرق و غرب حضوری و مجازی را فرا گرفته است.

محصول برای آن‌که هنگام عرضه بوی گند بدوی خود را ندهد، به چندین و چند سال حمام نیاز دارد. نمی‌توان که تا آن زمان دندان روی انتشار گذاشت. می‌توان؟

محصول اگر بو ببرد که حالاحالاها سودای انتشارش را نداریم، از زیر بار رشد، شانه خالی می‌کند و همان‌طور حجرزده باقی می‌ماند.

به عقیده‌ی من حقیر، بایستی پس از ارائه‌ی اولین محصول، سطل‌سطل عرق شرم از گوشه و کنار انسان بچکد. چه اشکال دارد؟ امکان رشد که نمرده است. مرده؟

همه‌ی این مظلوم‌نمایی‌ها برای این بود که بگویم:

«این‌جا می‌نویسم. شعر، داستان، داستانک و...  خلاصه هرچیزی که نوشتنی باشد. هرازچندی هم به تخیلات باستانی سفر می‌کنم و چیزکی درباره‌ی اساطیر، افسانه‌ها و قصه‌های پیشین می‌نویسم. اما نه به سیاق ژاله آموزگار و بزرگان دیگر، زیرا در شروع نمی‌توان فربه بود.»