امروز این پیامک از طرف «دیجیواش» برام اومد. بیاید به عنوان یک کیساستادی از زاویهی کپیرایتینگ و استراتژی محتوا نگاهش کنیم:
تا حالا با گوشیت لباس شستی؟
%۶۰ تخفیف استثنایی 🔥
خشکشویی آنلاین دیجیواش👑
کد: djw6
سفارش👇
irjw.ir/dw
لباس خسته نو میشه🤩
۱. تیتر؛ پارادوکسِ بیمنطق:
«تا حالا با گوشیت لباس شستی؟»
نویسنده خواسته از تکنیکِ ایجادِ شوک استفاده کنه، اما یادش رفته که شوک باید به یک «کشف» ختم بشه. گوشی ابزارِ شستشو نیست، ابزارِ «تسهیلِ فرآیند» است. وقتی سوالی میپرسیم که پاسخش یک «نهِ» قاطع و پوچه، فقط برای ذهن مخاطب اصطکاک ایجاد کردیم. خلاقیت به معنای بیمنطق بودن نیست.
۲. آشفتگی در لحن:
ترکیبِ «تخفیف استثنایی»، «لباس خسته» و انبوهی از ایموجیهای تاج و قلب، نشون میده که برند هنوز هویت کلامی خودش رو پیدا نکرده. این حجم از ایموجی یعنی کلمات قدرتِ انتقال پیام رو نداشتن و برند مجبور شده به «بصریسازیِ اغراقشده» پناه ببره تا شاید دیده بشه.
۳. تجربهی کاربریِ محتوا:
در تبلیغات مدرن، ما قراره «راهحل» بفروشیم. در این پیامک، راهحل (که همون راحتیِ سفارش آنلاینه) فدای یک فانتزیِ بیمعنی شده.
چطوری میشد این پیامک رو حرفهای نوشت؟
اگه قرار بود من این پیامک رو بازنویسی کنم، روی ارزش پیشنهادی یعنی «راحتیِ مطلق» تمرکز میکردم. این دو تا نسخه به نظرم خیلی برندهتر از نسخهی اصلی هستن:
گزینه پیشنهادی (تمرکز روی سادگی):
سختترین بخشِ لباس شستن، لمس کردنِ این لینکه!
۶۰٪ تخفیف اولین سفارش خشکشویی آنلاین «دیجیواش»
کد: djw6
سفارش و تحویل دم در منزل: [لینک]
لغو۱۱
حرف آخر:
خلاقیت یعنی پیدا کردنِ هوشمندانهترین راه برای حلِ دغدغهی مخاطب. اگه محتوای ما نتونه مرزِ بین «ایدهی فان» و «منطقِ بیزینسی» رو حفظ کنه، فقط داریم نویز تولید میکنیم.
شما چطور؟ ترجیح میدید برندها باهاتون شوخی کنن یا مستقیماً برن سرِ اصلِ مطلب و ارزششون رو بگن؟
راستی حتما به لینکدین من سر بزنین. اونجا نقدها و نکات تحلیلی بیشتری نوشتم😊
