در مسیر توسعه و تحول اجتماعی،
هر سیستمی ماموریت دارد خدمت یا محصولی را،
در پاسخ به نیاز جامعه،
کشف، تعریف، طراحی و به بهترین شکل،
در محیط رقابتی، تولید و عرضه کند،
مدیریت سیستم با دو بال یا بازوی،
مطالعه، تحقیق و توسعه،
بر روی،
محصول و مخاطب،
و از طریق متخصصین مربوطه،
که رمز بقا و پیشرفت سیستم هستند،
این مهم را انجام میدهد،
مدیران سیستم در این سطح،
باید از شایسته ترین افراد باشند،
و دارای نگرش و تفکر استراتژیک به معنای قابلیت در:
درک و شناخت محیط داخلی و خارجی،
درک موقعیت برای اقدام استراتژیک و بموقع،
آینده بینی و سناریو نویسی برای آینده سازی،
تدوین ماموریت، چشم انداز، هدف،
تدوین راهبردهای رسیدن به هدف،
اجرای راهبردهای سری و موازی سالانه تا پنجاه ساله،
و پایش مستمر فرایندها، نتایج و انجام اصلاحات،
و دارای نگرش و تفکر سیستمی به معنای قابلیت در:
نگاه از بیرون و بالا به کل سیستم،
مشاهده عملکرد کلیت سیستم در خودش،
و در تعامل با سیستمهای محیط بیرونی،
و مشاهده درستی عملکرد،
و تعاملات درست زیر سیستمها باهم،
و کنترل ورودی خروجی بازخورد و انجام اصلاحات،
برای انجام درست ماموریت باشند.
در این مطلب سعی شد توضیح بیشتری بر ضرورت،
شایسته سالاری،
و رویکرد سه گانه و مرکب،
تخصص محوری
تفکر استراتژیک
نگرش سیستمی
داده شود.
در دنیایی که برای فقط چشم انسان، هزاران متخصص و فوق تخصص قرنها درگیر بوده و هستند،
مدیریت سیستمهای پیچیده اجتماعی بسیار حساس تر جدی تر و حیاتی تر است.
