از شر رسانه هایی که با عکس مخاطب میگیرند، پناه میارم به جایی که مردم حوصله واژگان را دارند....
این روزها عجیب دلم نوشتن میخواهد. سالهاست از قلم دور افتاده ام. در جهانی که عکسی از قهوه بیش از واژگان مشتری دارند، جایی برای من و قلمم و ذهن پیچیده ام وجود ندارد. جایی برای فهمیدن کلمات پشت پرده نیست و من نمیدانم از کی در ادبیاتی که هنر شاعرانش در پیچیدگی سخن است، رک بودن بی ادبانه افتخار شده است....
