صبح امروز داشتم تو شهر قدم میزدم و تو افکار خودم بودم.
شهر آروم بود، آدما طبق روال داشتن زندگیشون رو سپری میکردن،
اما آیا درونشون و افکارشون هم مثل ظاهرشون آروم بود؟؟
من که میگم آدمها هم شبیه یک اقیانوس آراماند که هیچکسی خبر نداره درون آب اقیانوس چه غوغاهایی برپاست...