عادتسازی فرآیندی است که بهتدریج رفتارهای کوچک و تکرارشونده را به بخشی پایدار از سبک زندگی تبدیل میکند. عادت ها نهایتا منجر به تغییر شخصیت میشوند . ایجاد هر عادت جدید معمولاً با انتخاب یک هدف ساده و قابلاجرا آغاز میشود؛ رفتاری که آنقدر کوچک است که انجامدادنش انرژی یا مقاومت زیادی نمیخواهد. وقتی این رفتار کوچک بهطور منظم تکرار شود، مغز آن را بهعنوان یک الگو شناسایی و مسیرهای عصبی مرتبط را تقویت میکند. این تکرار هستهی اصلی شکلگیری عادت است.
پیوستگی در عادتسازی اهمیت بیشتری نسبت به شدت دارد. انجام روزانهی یک کار پنجدقیقهای برای مغز بسیار مؤثرتر از انجام پراکندهی یک کار سخت و طولانی است. علاوه بر تکرار، ایجاد محرک مشخص ــ مانند زمان، مکان یا شرایط خاص ــ به تثبیت رفتار کمک میکند. پاداشدادن به خود بعد از اجرای عادت نیز نقش مهمی در انگیزش دارد و باعث میشود چرخهی «محرک، رفتار، پاداش» کامل شود.
برای پایدار ماندن عادتها، بهتر است از شکستهای کوچک نترسید و اگر یک یا دو روز از دست رفت، روند را از نو ادامه دهید. موفقیت در عادتسازی نتیجهی انباشت همین گامهای کوچک است. وقتی رفتارهای کوچک در کنار هم قرار میگیرند، بهمرور سبک زندگی جدیدی میسازند که هم پایدارتر است و هم با کمترین فشار روانی پیش میرود.
برای ترک عادتها نیز پیدا کردن سرنخ های شروع چرخه عادت و استفاده از عوامل عادت شکن و تاخیر انداز میتواند کمک کننده باشد .
