
سلام کوچولوی من.
امیدوارم الان که دیگه تو این دنیا نیستی، جات خوب باشه و آزاد باشی.
امیدوارم بتونی پرواز کنی و بری به جاهایی که دوست داری.
امیدوارم توی اون دنیا دیگه نه درد بکشی و نه دیگه بترسی.
پرنده ریزه میزه ی من، کوچولوی نوک نارنجی من، امیدوارم دور از همه آدما تو آرامش زندگی کنی.
معذرت می خوام که دستای من انقدر برات کوچیک که بود که آزارت داد، انقدر تنگ بود که قدرت نفس کشیدن رو ازت گرفت.
منو ببخش که هنوز هم می تونم اون ضربان تند قلب پاکت رو حس کنم.
منو ببخش که نتونستم برات کاری بکنم.
منو ببخش که اونقدر که باید بهت بها ندادم و برات وقت نزاشتم.
شرمندم که توی دستای خودم پرواز ابدیت رو شروع کردی.
امیدوارم الان آروم باشی برکت زندگیم.
تو رفتی و تمام دردای زندگیم رو با خودت بردی. ولی غم نبودن تو تا ابد تو دستام و روی قلبم و جلو چشام می مونه.
بعد تو دیگه کسی نمی تونه با آواز خاصش منو جذب خودش کنه. تو خاص ترین صدای دنیا رو داشتی آقا کوچولوی من.
نه، نه. نمی تونم باور کنم که دیگه توی این دنیا نیستی.
نمی تونم باور کنم که دیگه اون صدارو نمی شنوم، دیگه اون چشمای معصوم رو نمی بینم، دیگه تو وجود نداری.
منو ببخش کوچولو.
منو ببخش...
برای آخرین بار بهت شب بخیر میگم کوچولوی دوست داشتنی من.
خوب بخوابی پسر مامان.
همیشه به یادت می مونم فرشته نازم.
سفرت بخیر کوچولو 🖤