زندگی تو رو میکوبه و از نو میسازه.
تو دلت برای اون آدمی که قبلا بودی تنگ میشه. همون کسی که ساده به همه چیز نگاه میکرد و یه رنگی خودشو توی همه ی دنیا میدید.
اما دلتنگی فایده ای نداره!
دنیا در حال ساختن توعه و قرار نیست از این کار دست بکشه.
قرار نیست نگاه قشنگ روزهای قبل رو بهت برگردونه.
تو دلتنگ میشی و دلتنگ میمونی.
خودتم خوب میدونی که آگاهی بیشتر یعنی رنج بیشتر.
اما به فهمیدن بیشتر و بیشتر ادامه میدی و در گاهی از موارد اگر بخوای بهتر هم بفهمی سراغ کتابا میری، سراغ فیلما و هر چیزی که حس کنی میتونه تو رو آروم کنه تا کلیدی برای قفل ها و رمز و راز دنیا پیدا کنی.
اما خب،
گاهی هم فقط غم و دلتنگی میمونه، در حالی که داری خرد میشی و دوباره ساخته میشی.
