اساس تمام بدبختی های ما

منم تا مدت ها پیش فکر میکردم اگه انقلاب نمیشد ما الان اینجا بودیم؟اگه اعراب حمله نمیکردن،ما الان اینجا بودیم؟

تا اینکه دوباره یوتیوب باز شد و من دیدم اولین و موثرترین دین که روی تمامی دین های بعد از خودش تاثیر گذاشت و الان اسمی هم ازش چندان برده نمیشه و شباهت زیادی با زرتشت داره،آیین مهر یا میترا بوده.

خوشحال نشدم که اولین دین ابداعگر ایرانی داشته.

و واقعا متاسفم که خودمون کردیم که لعنت بر خودمون!

به قول دوستم:

«maybe one day we wake up and it was just a dream!»

مثلاً کاش همون روزی که اولین آریایی فکر کرد منکه نمیشه همینجوری اومده باشم و تصمیم گرفت یه خدایی رو با دست خودش و بعد ها در ذهن خودش بسازه،با سفر در زمان و سیر تکاملی ادیان و نتیجه وحشتناکِ یک پیمان ساده برای شاید قسم خوردن با یک کلاغ چهل کلاغ، به چیزایی تبدیل شده که اصلا بدعت توش گم هست؛یهو از خواب بپره و همونجا بت های ذهنیش رو خراب کنه و بره دنبال کار و زندگیش.

در آیین میترا که ۲اصل بیشتر نداره یکی پیروزی نور بر تاریکی هست و دیگری وفای به عهد،برای روشنی حقیقت و غلبه بر تاریکی نیازی به تبر و شمشیر نبود بلکه یه شعله آتش کوچک میتونست همه جا رو روشن کنه.

به همین سادگی و راحتی!

ما اینکه از بت پرستی و چند خدایی به تک خدایی رسیدیم رو گام بزرگی میدونیم اما چرا بیشتر پیشرفت نکردیم و بی خدایی نرسیدیم؟

هر چند خود الله هم اسم یکی از همون بت ها بوده و الان تقریبا داریم یدونه اش رو میپرستیم.ابراهیم آخریش رو یادش رفت.

و در نهایت به شعری میرسم که میفهممش ولی نمیخوام باور کنم چون همیشه انا الحق و من خدا هستم رو خودخواهی میدونیم:

«گر به خود آیی رسی، به خدایی رسی، به خدا، خود آ»

نمیدونم شعر خود استادمون هست یا جای دیگه هم اومده به هر حال برام تاثیر گذاره!