از سری روزایی که گذشت .....

امروز هوس کردم بیام یه سر به ویرگول بزنم و دیدم ای وای من از آخرین باری که اینجا بودم بیشتر از 7 ماهه گذشته

به 24 سالگی دارم نزدیک میشم و هنوزم بزرگترین آرزوم زندگی کردن با عشقیه که چندین ساله داریم براش می جنگیم.

هنوز دنبال حقم از عشقم و چقدر دردناک که میبینم خیلی از ما جوونا درگیرشیم.

ناراحتم برای این اقتصاد فلج شده

ناراحتم برای آرزوهایی که انقدر منتظرشون بودیم کم کم داره یادمون میره

ناراحتم برای مامانم که فکر میکنه دیگه عروسیمو نمیبینه

ناراحتم برای خودم که در آستانه 24 سالگی بی هدف و لنگ در هوام

ناراحتم برای کشورم

برای ایران و ایرانی و از همه بیشتر جوونای ایرانی

کاش خدا ببینه مارو........

پ ن : کلی اتفاق افتاده این چند ماه

کم کم مینویسم تا اینجا بمونه