دوستان جانی با پارت دوم داستاننویسی خلاق اثر خانم زهرا بیت سیاح در خدمتتون هستم.
وقتی ماجرا شروع میشود:
آیا میدانید طرح داستانی چیست؟ هر داستانی یک طرح دارد درست مثل آن خطهای کمرنگ نقاش بر روی کاغذ سفید.
این طرح میگوید که داستان قرار است به چه چیز تبدیل شود و چه مسیری را دنبال میکند.
طرح به ۲ شکل ۱. ساده و خطی. ۲. پیچیده یا چندخطی. طبقه بندی میشود.
طرح ساده یا خطی: در این حالت داستان یک خط مستقیم حوادث زنجیروار را طی میکند و هر حادثه فقط،با حادثههای قبلی و بعدیش مرتبط است.
طرح پیچیده یا چند خطی: وقتی چند داستان فرعی به خط اصلی داستان گره خورده پس هنوز مخاطب درگیر مشکل اصلی است باید مشکلات فرعی را حل کند.
نکته مهم: باید حتمن روابط علت و معلولی بین حوادث داستان را ترسیم کنید.
دو نوع کاراکتر داریم: ایستا و پویا.
کاراکتر ایستا تا پایان داستان تغیر خاصی ندارد اما کاراکتر پویا تغیر میکند و سیر حوادث روی او تاثیر میگذارد.
برای ساخت کاراکترها به مشخصات ظاهری آنها باید توجه کنید بعد سراغ ویژگیهای درونی میروی.
مثلن آیا کاراکتر شلوغ یا آرام است یا آیا استعداد ذاتی و خاصی دارد یا نه.
یک راه عالی برای بیشتر آشنا شدن و زندهبودن کاراکتر داستانت نوشتن "مونولوگ" است.
مونولوگ یعنی تکگویی. کاراکتر داستانت چطور حرف میزند لکنت بهش میآید یا نه. پرگویی چطور؟ دلگیر است یا زندهدل؟
کاراکترت را به چالش بکشد.
آیا کاراکتر داستانت تیپیکال است یا نه. تیپ یعنی دسته مشخص. مثلن ما همه بعد از شنیدن نام بچه شیطون یک سری از رفتارها و کارها را برای آن کاراکتر در ذهنمان تداعی میشود مثلن نمیشود بگوییم بچهی شیطان همسایه از صبح تا غروب آرام نقاشی میکشد خوب برای خواننده سئوال پیش میآید: که یا ما درست بچه همسایه را معرفی نکردیم یا بچه دچار افسردهای چیزی شده.
چیزی که باید همیشه گوشه ذهنت باشد این است که " این کارکتر چه چیزی میخواهد؟ قرار است به چه چیزی برسد؟ هدفش چیست؟"
یک دیالوگ خوب در داستان حداقل سه مورد زیر را انجام میدهد:
۱. معرفی شخصیت: شخصیت با صحبتهایی که میکند خودش را فاش میکند و عقاید و افکارش را بروز میدهد.
۲. : دیالوگ سرعت داستان را بیشتر و داستان را برای خواننده جذابتر میکند.
۳. انتقال اطلاعات: با استفاده از دیالوگ بین کاراکترها میتوانیم از اتفاقهایی که در گذشته رخ داده حرف بزنیم.
نکته: برای نوشتن دیالوگهای خوب خواندن نمایشنامه همکمککننده است.
