داد زدم بیدار شدی!

ببخشید بنده عذرخواهی میکنم.

شما من رو میشناسی حتما بهت یادآوری میکنم چه کسی هستم and what's my deal..

لطفا کمی دندان روی جگر یا کبد بگذار نه نه نظرم عوض شد برو نگاه نکن وقتت خیلی ارزشمنده. مطمئنی میخوای وقتت‌وو رو این تاپیک هدر بدی؟ خب بهتره خفه‌خون بگیرم و بهت بگم واقعا اینجا چخبره! تو من رو دیدی چرا یادت نمیاد؟ انقدر نامرئی شدم؟ اونا بلخره موفق شدن من رو از حافظه تو پاک کنن؟ دلبرم ایده من از ریشه کنده شد؟ مفقود شد؟ ناپدید شد؟ نکنه سرکوب شد؟ فراموش شد؟ نابود شد؟ مسدود شد؟ فیلتر شد؟ سانسور شد؟ از یاد رفت؟ آخ هنوزم پذیرفتن این موضوع برام دردناکه.

تو سکوت تنها صدایی که میاد تیک تیک ساعت، صدای خر و پف مادربزرگ و شرشر آبه! نکنه سکوت واقعی وجود نداره؟ من بهت میگم سکوت رو شنیدم! تو باور کن.

وقتی تو خودم میرم سکوت واقعی میاد و هوش و حواس اندک مغز اوتیسمی من‌وو سرقت میکنه! راستی چرا بیراهه برم تو اونجا بودی و من رو دیدی از پنجره اتاق خونه‌ای توش سکونت داری هر روز میای بیرون و چشمای خسته‌ از تکرار و روزمره‌ات رو بهم میدوزی.. من من مشکلی ندارم معذب بشم؟ آره معذب میشم چندتا نخ دود میکنم و میرم پی کارم امروز حواسم نبود معذرت میخوام خیلی خیلی شرمنده شدم صدای موزیک مورد علاقم (Say no to the future by loss of hope) زیاد بود تو سرم بود تو سرم بود بلک متال بود متال بود بود بود بود نیست نیست نیست شت! بله من بودم با موزیک داد زدم چون صدای داد اون لید ووکالیست غربی کافی نبود! قرار نیست من‌وو درک کنه من خودم باید داد بزنم صدا دارم صدا دارم صدا دارم آینده ندارم امید ندارم زن ندارم زندگی ندارم آزادی ندارم آینده ندارم آینده ندارم آینده ندارم هیچ چیزی ندارم!

تو هم صدای من‌وو شنیدی دیگر نمیشنوی من مانند زن به خاک و به دریا برمیگردم من به آن برمیگردم چون جنون به رگ! تاریکی به من باز خواهد گشت! بدرود روشنایی بدرود زیبایی بدرود شنونده بدرود خواننده بدرود در زیر خاک بدزود ای آسمان بدرود ای زنده امید بدرود ای ناامید بدرود خاک سرد بدرود سرزمین درد! بدرود.