سندروم شبح

بعد از مدت ها برای این حس یه اسم انتخاب کردم...بهش میاد، درست مثل اسمشه، شبح، چیزی که دیده نمیشه، شنیده نمیشه، حضورش ناجوره و اغلب نادیده گرفته میشه... فقط در مورد نادیده گرفته شدن نیست، نه...این خیلی خیلی با نادیده گرفته شدن فرق داره، حضور داری، حرف میزنی، نظر میدی، همه تورو میبینن اما فقط بهت خیره میشن و جواب نمیدن، انگار منتظر هستن ادامه حرفت رو تموم کنی، اینجوری موقع ها حس میکنم شبح هستم...انگار تمام حرفام زمزمه یه شبح هست و باعث میشه اونا با چشم های کنجکاوشون بهم زل بزنن و سعی کنن منو ببینن...