شایدم درست باشه ، هر کسی از دیده برود از دل هم میرود . ولی آیا همیشه اینطوریه؟
بعد از چند ماه دوستی رو که مدتی باهم در یک اتاق زندگی میکردیم ، باهم غذا میخوردیم، باهم اماده میشیدیم و بیرون میرفتیم ، دیدم .
ولی انگار دیگه نمیشناختیم همو،هر کدوممون زندگی خودش رو داشت و مشغول کار خودش بود. بعد از اینکه همو دیدیم معذب بودیم و حرفی برای گفتن نداشتیم . دنبال موضوعی بودم که باش مطرح کنم ولی حس میکردم ممکنه براش جالب نباشه . اونجا بود که به این جمله پی بردم .
ولی این جمله راجب هرکسی صدق نمیکنه افراد زیادی رو دیدم که بعد از چند سال حتی، اون عزیزی که از دست دادن رو فراموش نکردن یا کسانی رو که با اینکه چند سالی از ناکامی در رسیدین به عشق زندگیشون میگذره ، بازهم با اشک و ناراحتی ازش یاد میکنن .
شاید بهتر باشه بگیم از یاد برفت هر انکه از دیده برفت !که بعد از گذشت مدتی بعد از نبود عزیزی ،فقط به نبودن ان عادت میکنیم و سعی میکنیم به زندگیمون ادامه بدیم و هر از چندگاهی خاطراتشون رو در ذهن مرور میکنیم.
ا
