سلام!
حالا که در ماه پایانی خرداد هستیم،بد نیست به اصطلاح *خردادی ها مودی هستند)بپردازم.
بله منم یه خردادی ام(:
چند وقت پیش وقتی از اجرای سه تار ام برمیگشتم،و خیلی خوب اجرا کرده بودم و استادم به به و چه چه میکرد و مادرم با نگاهی مادرانه فیلم میگرفت،با گشاده رویی به خانه ی خاله ام رفتم،و فکرش را بکنید!نیاز نبود درس بخوانم!چه روزی بهتر از این؟
اما چند ساعتی نگذشت که دلم گرفت و اشک چشمام رو سیاه کرد و پشت ماشین شروع کردم گریه کرده(ناگفته نماند که قبلش بد خلقی هایم شروع شد)ده دقیقه که بدون دلیل گریه کردم،دوباره خوشحال شدم و به پدرم گفتم شماعی زاده بزار بابا! جالب نیست؟شاید چندین بار این اتفاق برایم افتاده باشد.
این را هم اضافه کنم که من اصالتا خردادی نیستم.یعنی هستم ولی آنقدر ها هم نیستم،متولد ۱۰ صبح ۳۱ خرداد ام!یعنی چند ساعت خردادی ام و اسمش توی شناسنامه ام هک شده و بعد احتمالا چشم هایم را در تیر ماه باز کرده ام.
خلاصه که امیدوارم خوشتون بیاد
