آدم های منفور

از آدم هایی که تا میبینند خوشحالی میخواهند ذوقت را کور کنند متنفرم،از اینکه تا کمی میخندی،میگویند چرا میخندی؟!چرا گریه میکنی؟چرا چنان میکنی؟چرا فلان کار را انجام میدهی؟از آدم های خودخواه و زور گویی که فقط به خودشان فکر میکنند متنفرم،میخواهند فقط تو را طبق ساز خودشان کوک کنند،تو را به این دنیا بیاوردند و تو را مثل خمیری که خودشان میخواهند شکل دهند،آنهایی که وقتی کاری انجام میدهی ولی مو لای درز آن نمیرود میگویند:ای بابا این قسمت را اشتباه انجام دادی؛فقط میخواهند حال تو را بگیرند و بر فرض پوزه ی شما را به خاک بمالند ولی آنها از ذات بدشان هر کاری میکنند تا زندگی را به کامت تلخ کنند،تنفر برای این موجودات حقیر حتی کم است،حتی نگاه کردن هم به آنها کفاره لازم است،وقتی از بحرانی با موفقیت گذر میکنی،و فقط خودت میدانی چه بر سرت آمده است آتش حسادت را مثل اژدهایی بر همه جا پخش میکنند،انگار از دماغ فیل افتاده باشند،ای وای خدای من:تو خیلی خاصی که میتونی حال منو بد کنی ولی من سخت تر از اینها رو گذروندم پس خودت را شرحه شرحه کنی در نهایت برنده ی بازی من هستم،میتوانی در خوابت شکست مرا ببینی؛منفورترین آدم های کره ی زمین حتی اگر نزدیک ترین فرد به تو باشد کسی هست که تلاش میکند تا تو را ناراحت کند و غم را در قلبت نهادینه کند،منفورترین فرد کره ی زمین کسی هست که میخواهد احساس ناکافی بودن را به هر طریقی به تو منتقل کند،منفورترین فرد کره ی زمین کسی هست که میخواهد تو را به باتلاق از نشدن ها بکشد،منفورترین و نفرت انگیزترین فرد هم در نهایت به فردی میرسد که میخواهد آزادی را از تو بگیرد؛اما اگر بال پرواز میخواهی نفرت را دو بال پرواز خود کن و بر فراز آسمان به هر سو که خواستی سفر کن.

من از تو نفرت ولی ممنونم که تنفرت در نهایت به رهایی من منجر شد....