نبودنم به مثابه بودنیست بی انتها پس نبودنم را تمرین کن… همچون بودن سایه های شاخه ساران به وقت آفتاب در چله تابستان که به شانه رهگذر نمیرسد اما او را از آفتاب سوزان در امان نگه میدارد .
آری چندان هم کار دشواری نیست. تو نیز همچون من این نبودن ها را خوب بلدی تنها مقداری انعطاف میخواهد و آینده نگری..
سه شنبه هفته آینده چه میخواهد بر من بگذرد ؟!
آیا سی درصد نگون بختی شامل حالم خواهد شد یا قسمت خداوندی بر روشنی طلعت من ، رقم خواهد خورد . نمیدانم حقیقتا نمیدانم .
اما اگر نبودم.
پس اکنون آنچه را که قسمت اسمان است با تمام وجودت احساس کن زیرا درد جزو لاینفک وجود انسانی
است و اگر نبود احساس درد در آدمی او بسان مرده ای بود که گور با تمام وجود در تمنای بلعیدن اوست .
زیررا درد گواه نبودن ( سلامتی ، عشق ...) است . و اگر این نبودن ادامه پیدا کند انسانی را از پای در خواهد آورد و چه نیکو که درد ها می آیند تا سلامتی را به ارمغان آورند چرا که اگر نبود درد ، انسان هرگز بفکر چاره جویی نمی افتاد پس اکنون نبودنم را با تمام وجود احساس کن و بدان نبودن من هیچ شباهتی به نبودن آدم هایی دیگر نداشته است ...
اولی مضافش بالاجبار است دومی بالاختیار...
گاه نبودنی می ارزد به هزار بودن ها ...
و از من یاد کن به وقت الله اکبرِ نمازت هایت
تا دلتنگی را به بزرگی « الله » و به مساوات وضویی در سقاخانه عشق از قلب خود باز کنی .
این را هم بدان من نزدیک تر از نسیم خوش آواز سحر به توام حتی اگر در خلال نبودنم هزار بودنی را رقم بزنی .
اما اگر خواسته الهی بر بودنم بود با تو خواهم بود .....
اما اکنون تو را به خدا میسپارم 😊
